گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 77

7- به سرشان داد نزنیم.

8- اگر مارا زدند بگوئیم «غفراللّه لکما».

9- از آنها تشکر نمائیم.

10- بانامشان صدا نزنیم.

11- پیش از آنها ننشینیم.

12- جلوتر از آنها راه نرویم.

13- با اعمال زشت خود سبب فحش دادن مردم به آنها نشویم.

14- باتندی به آنها ننگریم.

15- آنها را هُلْ ندهیم.

16- با آنها داخل حمام نشویم.

17- اگر نهی نمودند، مسافرت مباح و مستحب نکنیم.

18- اگر چیزی مشتبه شد و امر به خوردن آن کردند بخوریم چون پرهیز از شبهه مستحب است و اطاعت آنها واجب.

19- اگر در نماز مستحبی باشد و پدر یا مادر صدا زند، باید جواب دهیم.

20- اگر جهاد واجب عینی نشود در صورت نهی آنها باید، به جهاد نرویم.

21- کمترین اذیت را در باره آنها روا نداریم.

22- در صورت نهی والدین: روزه مستحبی نگیریم.

23- بی اجازه آنها مانند نذر، برای تعهد انجام کاری قسم نخوریم.

24- به جایگاه خصوصی آنها بی اجازه وارد نشویم!.

حال به چند آیه و روایت در باره این موارد توجه نمائید.

1- «وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَ بَنِی إِسْرائِیلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ ذِی الْقُرْبی وَ الْیَتامی وَ الْمَساکِینِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً ...(1)

1- بقره: 82.