راه وحدت امت اسلامی صفحه 76

صورتی که نص صریح قرآن، آلودگی را از وجود او زدوده است؟ (1)

پیامبر (ص) می فرماید: «علی با حق است و حق با علی است و علی هر جا باشد حق هم با وی خواهد بود (2)» . در این صورت - نعوذ بالله - می توان گفت که علی (ع) پشت به حق کرده است؟

و آیا می توان ادعا کرد که خدای ناکرده، وی نسبت به حکم بیعت ناآگاه بوده است؟ در حالی که علی (ع) نسبت به مسائل قضایی، از همه افراد امت، داناتر بوده و او «دروازه شهر علم» است و «کسی است که علم کتاب نزد اوست؟» .

مخالفت ابوسفیان، صخر بن حرب

ابوسفیان، صخر بن حرب نیز، از جمله کسانی است که با بیعت مخالفت کرده است. او در روز بیعت می گفت: «وضع غبارآلود خطرناکی را پیش بینی می کنم که آن را جز قتل و خونریزی نمی تواند فرو نشاند» . آنگاه در کوچه های مدینه می گشت و می گفت:

بنی هاشم لا تطمعوا الناس فیکم و لاسیما «تیم بن مُرّه» أو «عَدی»

فما الامر إلا فیکم و إلیکُم و لیس لها إلا ابُو حسنٍ علی

ای بنی هاشم! مبادا دیگران در حق شما طمع کنند به ویژه فرزندان قبیله تیم بن مرّه یا از قبیله عدی حق شما را غصب نمایند!

خلافت جز در خانواده شما و از آن شما، نخواهد بود و فقط علی (ع) شایسته این مقام است.