آیین برنامه سازی درباره ایام محرم صفحه 202

زیان ندارد. امام پس از عقب نشینی موقت دشمن در آستانه مغرب، یارانش را گرد خود فرا خواند و از آنها خواست او را تنها بگذارند و جان خود را نجات دهند. پس از ابراز موافقت همگی آنها و پس از اقامه نماز مغرب و عشا، امام و یارانش ابتدا چند تاکتیک جنگی را در لشکرگاه خود انجام دادند. آنها ابتدا خیمه ها را کنار همدیگر نصب کردند و طناب آنها را بین همدیگر چنان بستند تا راه نفوذ از بین خیمه ها وجود نداشته باشد. آن گاه پشت خیمه گاه، خندقی در زمین های شنی بیابان کندند و آن را از خار و خاشاک بیابان پُر کردند تا سپر حفاظتی خیمه گاه باشد و مانع حمله دشمن از پشت سر گردد. سپس امام و یارانش سراسر شب را به عبادت، نماز، قرآن، دعا و شب زنده داری پرداختند، به گونه ای که صدای مناجات و تلاوت آنها همانند صدای کندوی زنبور به لشکریان کوفه می رسید.

چون سحرگاه شد، امام به یارانش دستور داد در خیمه ای مخصوص به نظافت و غسل بپردازند تا با طهارت کامل به استقبال شهادت بروند. آن گاه پس از نماز صبح که به جماعت و امامت امام برگزار شد، برای آخرین مرتبه برای یارانش خطبه خواند. در نهایت به آنها فرمود برخیزید و صفوف خود را مرتب کنید و آماده شهادت شوید.

دو فرصت سازی امام برای مدیریت تبلیغی در صبح عاشورا

امام حسین علیه السلام برای صبح عاشورا قصد اتمام حجت کامل و جامعی را داشت تا بعدها برای کوفیان یا تاریخ، شک و شبهه ای در حقانیت امام و بطلان یزید و یزیدیان نباشد. مشکل آنجا بود که صبح عاشورا، لشکر کوفه قصد انجام حمله همه جانبه و سریعی را بدون آمادگی شنیدن حتی یک کلمه از سخنان امام داشت.

صبح عاشورا، لشکر دشمن پس از اولین تیری که عمربن سعد به سوی لشکر امام انداخت، حمله همه جانبه خود را از همه سو آغاز می کند، ولی وقتی به قرارگاه امام نزدیک می شوند و آرایش نظامی جدید و برنامه ریزی شده امام را می بینند، مبهوت و متحیر می شوند. به ویژه خندق آتش در پشت و اطراف خیمه گاه باعث شوکه شدن و زمین گیر شدن کامل آنها می شود. در این زمان، اول شمربن ذی الجوشن و سپس عبدالله بن ارجوزه با شدت بیشتری شروع به هتاکی و جسارت به امام می کنند. سخنان ابن ارجوزه، امام را به گونه ای ناراحت می کند که با نفرین امام و رم کردن اسب، ابن