آیین برنامه سازی درباره ایام محرم صفحه 247

در این مجموعه سعی شده، حداقل متناسب با یک دهه محرم و در یک سیر محتوایی منظم، به این بررسی تطبیقی و کاربردی بپردازیم و بتوانیم از جامعه عاشورایی، پلی به جامعه اسلامی کنونی بزنیم، به امید آنکه با عبرت گرفتن از شخصیت های معمولی سفید، سیاه و خاکستری، بهتر بتوانیم امام زمانمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را بشناسیم.

یک پرسش و پاسخ

یک پرسش و پاسخ

از منظر دینی، انسان ها یا اهل بهشت هستند یا دوزخ؛ چرا که مسیر زندگی، صحنه مصاف خیر و شر و حق و باطل است. با این نگاه، سفید و سیاه معنا دارد و جایگاه خاکستری مشخص می شود. آیا خاکستری به معنای اثرپذیری از نگاه های غیر اصیل و وارداتی بر آمده از فرهنگ انسان شناسی غربی نیست؟

در جواب باید گفت که سیاه و سفید، حکم نهایی و قطعی انسان ها از منظر قاضی عالم و خیبر هستی است که برای درصدی از انسان ها صدق می کند، ولی غالب انسان ها از منظر و نگاه انسانی به فرموده قرآن، معجون و مخلوطی از رفتار های خیر و شرند که در مسیر زندگی، سرانجام به یک سو گرایش پیدا می کنند و گاه حتی تا لحظه مرگ در آن سرگردانی(1) باقی می مانند.

در اینجا خاکستری به معنی خاکستری در لحظه روایت موقعیت است، نه از باب بیان حکم قطعی و نهایی برای این دسته از انسان ها. بدیهی است که این نگاه منافاتی با نگاه دینی ندارد؛ چرا که انسان خاکستری که اصلی ترین ویژگی اش، شک و تردید و عمل مخلوط یا ترک هر دو طرف خیر و شر است، سرانجام توبه می کند و به خیر می پیوندد یا با استمرار شک و تردید به مرتبه ای از سیاهی می رسد.

بنابراین، خاکستری در این بحث به معنی مطالعه موقعیتی خاص در زمان و مکانی خاصی و مشاهده انسانی مردد و سرگردان در آن حالت است.

چند تذکر

چند تذکر

1. الگوی کلی هر قسمت شامل این طرح است:

توصیف وتبیین کلی موضوع؛

1- «مُذَبْذَبِینَ بَیْنَ ذَلِکَ لَا إِلَی هَؤُلَاءِ وَلَا إِلَی هَؤُلَاءِ...» نساء: 143.