آیین برنامه سازی درباره ایام محرم صفحه 263

در محضر سخن و سیره امام

الف) امام با آغاز حرکت تاریخی خود از مدینه به ویژه هنگام اقامت چند ماهه در مکه، تلاش ویژه ای دارد تا سطح توقع و انتظار جامعه اسلامی را از حاکمیت بالاتر ببرد و آنها را به حرکت وا دارد که نمونه آن، اقدام امام برای نامه نگاری به اشراف و بزرگان بصره است. فرازی از این نامه چنین است:

«... شما را به کتاب خدا و سنت پیامبرش فرامی خوانم؛ چرا که سنت او را نابود کرده و بدعت را احیا کرده اند. اگر گفتارم را بشنوید و فرمانم برید، شما را به راه راست هدایت کنم...».(1)

دیگر موارد: فراز پایانی خطبه امام در منا یک سال قبل از مرگ معاویه

بارالها، تو می دانی که آنچه از ما سر زد (و می زند)، برای رقابت بر سر فرمانروایی و نیز دسترسی به مال بی ارزش دنیا نبود، بلکه از آن روست که نشانه های آیین تو را بنمایانیم و سامان بخشی را در سرزمین هایت آشکارا سازیم تا بندگان ستم دیده تو آسوده گردند و به فرایض و سنن و احکام تو عمل کنند.(2)

مورد دیگر

اولین نامه امام، پاسخ به نامه های کوفیان است که ضمن اعزام حضرت مسلم به کوفه می فرستد و نگاه کوفیان را به مسئله امامت و قیام سیدالشهدا علیه السلام این گونه اصلاح می کند:

اما بعد، هانی و سعید، نامه های شما را آوردند. از مطالب آن آگاهی یافتم که سخن بیشتر شما این بود که ما امام نداریم. پس به سوی ما بیا؛ چرا که امید است خدای متعال به واسطه تو، ما را به هدایت و حق رهنمون گردد.(3)

ب) از نکات شایسته توجه در قیام سیدالشهدا علیه السلام ، صحبت امام از نامه های کوفیان در دیدارها و ملاقات هایش است. امام این همه نامه را به همراه خود تا کربلا می آورد

1- تاریخ طبری، ج 3، ص280.

2- تحف العقول، ص 168.

3- تاریخ طبری، ج 3، ص 278.