آیین برنامه سازی درباره ایام محرم صفحه 42

جبهه فرهنگی خلافت بود. حداقل کارکرد همراهی اهل بیت علیهم السلام ، نمایش همه جانبه نظام زندگی حق بر مبنای تفکر اهل بیتی علیهم السلام بود.

دعوت سیدالشهدا، قیام فراگیر و همه جانبه جامعه اسلامی بود. قیامی که قطعاً باعث به خطر افتادن نظام زندگی روزمره و حتی خانه و خانواده می شد. امام نشان داد در این فراخوان به دعوت نمی خواهد، در حالی که خانواده های مردم در اضطراب و فشار هستند، خانواده خودش در آسایش باشند، بلکه همه با هم باید برای حق قیام کنند. (فرازی از خطبه امام در برابر حرّ در میانه راه آن گاه که امام فرمود: «و اهلی مع اهلکم».

حضرت زینب علیها السلام از عاشورا و اسارت و سختی های آن آگاهی داشت، اما چون ضرورت آن را در مقام احقاق حق در خط تاریخی حق می دانست، نسبت به آن تسلیم و راضی بود.

رویکرد سیاسی

حضرت زینب علیها السلام (و بهتدریج، امام سجاد علیه السلام ) احیاگر نام و یاد، شعائر امیرمؤمنان علی علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام پس از 20 سال تبلیغات ضد علوی معاویه، آن هم در پایتخت همیشگی و ناصبی (و عثمانی مسلک) امویان، دمشق بود.

نقطه اوج موفقیت سیاسی حضرت زینب علیها السلام ، راه اندازی مجلس روضه سیدالشهدا در قصر یزید همراه با زنان حرم سرای یزید بود که پس از انفعال ها و عقب نشینی های پیاپی یزید در برابر اهل بیت علیهم السلام رخ داد. یزید وقتی با قدرت سلاح گریه سیاسی حضرت زینب علیها السلام روبه رو شد به سرعت دستور بازگرداندن اهل بیت علیهم السلام را به حجاز داد.

مهندسی پیام در سخنان حضرت

حضرت زینب علیها السلام نقشآفرینی خود را از منظر گفتاری از عصر عاشورا و پس از شهادت سیدالشهدا آغاز می کند و تا قبل از خطبه حماسی امام سجاد علیه السلام در دمشق به پایان می رساند. گفتارهای حضرت هر چند اندک به ما رسیده، از نظر هندسه محتوا و پیام در مقاطع گوناگون (کربلا کوفه شام) و بنمایه ها و مفاهیم اصلی متفاوت است. شاید تمرکز اصلی حضرت در کربلا بر توحید و مرثیه است، ولی در کوفه بر آسیب شناسی مبتنی است و در شام بر فضایل اهل بیت علیهم السلام مانور می دهد.