ایده پردازی و موضوع یابی رسانه ای (تولید ملّی؛ حمایت از کار و سرمایه ایرانی) صفحه 122

بشر از دیرباز با مسئله بیماری ها و درمان آنها درگیر بوده و نخستین وسیله ای که برای درمان بیماری ها در دسترس انسان قرار داشته، گیاهان دارویی بوده است. می توان ادعا کرد که شروع استفاده از گیاهان به عنوان دارو، با آغاز زندگی بشر همزمان بوده است. مصریان اولین قومی هستند که از گیاهان به عنوان دارو استفاده می کردند و ملل آسیایی و اروپایی نیز از دیرباز با خواص دارویی گیاهان آشنا بوده اند.

استفاده از گیاهان دارویی در کشور ما نیز سابقه ای طولانی دارد و با وجود گسترش دارو های شیمیایی، دارو های گیاهی جای خود را در فرهنگ ما هر چند به صورت ابتدایی و سنتی همچنان حفظ کرده اند.

پیشگامان و نامداران دانش شناخت گیاهان دارویی در ایران

1. علی بن سهل ابن طبری، صاحب کتاب فردوس الحکمه؛

2. یوحنا بن ماسویه، استاد دانشگاه جندی شاپور و صاحب کتاب معرفی نامه دارو های گیاهی؛

3. محمد بن زکریای رازی، صاحب کتاب های الحاوی فی الطب، خلاصه پزشکی به نام المنصوری و منافع الاغذیه دفع مضارها؛

4. علی بن عباس مجوسی ارجانی، صاحب کتاب کامل الصناعات الطبیه و اولین بنیان گذار رده بندی نوع کیمیوتاکز نومی؛

5. ابو منصور موفق هروی، صاحب کتاب الابنیه عن حقایق الادویه؛

6. ابن سینا، دانشمند و پزشک نامدار ایرانی و صاحب کتاب قانون فی الطب؛

7. ابوریحان بیرونی، صاحب کتاب صیدنه فی الطب؛

8. قاسم ابونصر هروی، صاحب کتاب ارشاد الزراعه؛

9. محمد مؤمن تنکابنی، صاحب کتاب تحفه المؤمنین؛

10. محمدحسین عقیلی خراسانی، صاحب کتاب های مخزن الدویه و ذخایر الترکیب؛ در آن زمان این دو کتاب، فرهنگ بزرگ و جامعی درباره موضوع های فارماکولژی در ایران، به شمار می آمد.

مراکز پژوهشی و درمانی گیاهان دارویی و طب سنتی ایرانی

1. پژوهشکده گیاهان دارویی http://mpdri.sbu.ac.ir

2. مرکز تحقیقات فارماکولوژیک گیاهان دارویی http://www.mums.ac.ir

3. جامعه گیاه درمانی ایران http://ihms.ir

4. حکیم باشی (سایت طب سنتی ایران) http://hakimbashi.net