ایده پردازی و موضوع یابی رسانه ای (تولید ملّی؛ حمایت از کار و سرمایه ایرانی) صفحه 61

کوفه بازگشتی، دکان خود را باز کن. نظافت نما و در دکان بنشین. امام صادق علیه السلام برای اینکه او را مطمئن و امیدوار کند، به او فرمود: «هنگامی که خواستی به بازار بروی و فعالیت تازه خود را شروع کنی، دو رکعت نماز بخوان و بعد از آن بگو بار خدایا، من به نیروی شکست خورده و روح خودباخته خویش متکی نیستم. تنها تکیه گاه من، قدرت شکست ناپذیر توست. بارالها، نیرو و قدرت من تویی. من از تو تمنای روزی و گشایش زندگی دارم و کسی جز تو به انجام این درخواست قادر نیست».

ابوطیار به دستور آن حضرت عمل کرد. با آنکه به قدری تهی دست بود که قدرت پرداخت اجاره دکان را نداشت و ترسان بود که در ساعت اول باز شدن مغازه، مالک آن مراجعه کند و اجرت اجاره دکان را بخواهد، ولی توجه به خدا، روح شکست خورده او را چنان نیرومند ساخته بود که با اطمینان خاطر، حجره را گشود و بر در دکان بی متاع نشست. بازاریان اطراف او، چون دیدند وی متاعی ندارد و چیزی برای عرضه کردن در اختیارش نیست، شگفت زده شدند.

ساعتی نگذشت که پارچه فروشی نزد وی آمد و درخواست اجاره نصف دکان را کرد. ابوطیار موافقت کرد و نصف مغازه را به وی واگذار کرد. پارچه فروش، متاع خود را در معرض فروش و معامله قرار داد و هنوز چند عدل پارچه را باز نکرده بود که ابوطیار گفت: یکی از عدل ها را در اختیار من بگذار تا بفروشم. با هم قراردادی (مبنی بر اینکه نصف سودش (حق العمل) مال من و بقیه برای شما) گذاردند و صاحب پارچه قبول کرد.

ابوطیار پارچه های او را در نصف دیگر مغازه که در اختیار داشت در معرض فروش قرار داد. اتفاقاً آن روز هوا به شدت سرد شده بود و مشتریان برای خرید به بازار هجوم آوردند و تا غروب، تمام اجناس فروخته شد. ابوطیار به حق العمل کاری خود ادامه داد تا کم کم وضع مالی اش خوب شد و مرکب تهیه کرد و غلام و کنیز خرید و خانه ساخت.

ابوطیار می گوید: با توکل بر خدا، به کارم ادامه دادم و بهتر از اول به سرمایه و زندگی خود بازگشتم.

منابع:

1.محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ دوم، 1394ه .ق، ج 11، ص 215.

2. سید علی اکبر صداقت، یک صد موضوع پانصد داستان، قم، ناصر، 1379، ج2، صص 129 و 130.