کتابخانه بالقرآن

کتاب راهنما ویژه تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی صفحه 147

صفحه 147

چو کوشش نباشد، تن زورمند

نیارد سر از آرزوها بلند

که اندر جهان، سود بی رنج نیست

کسی را که کاهل بود، گنج نیست

به رنج ار در آری تنت را رواست

که خود رنج بردن به دانش سزاست

به رنج اندر است ای خردمند گنج

نیابد کسی گنج، نابرده رنج

هر آن کس که از کار دیده است رنج

بیابد به اندازه رنج گنج

فردوسی

بیکاری و توکل، دور است از مروت

بر دوش خلق مفکن، زنهار بار خود را

صائب

مرد را کار به ز بیکاری است

کاهلی، خبث و مردم آزاری است

چون که نظم جهان ز پیشه ور است

هر نظامی که هست در هنر است

گر چه اهل هنر بسی باشد

رستگار این چنین کسی باشد

اوحدی

ای بسا تیز طبع کاهل کوش

که شد از کاهلی سفال فروش

ای بسا کور دل که از تعلیم

گشت اَقْضَی القضات(1) هفت اقلیم

حکیم نظامی گنجه ای

تن آسایی و کاهلی دور کن

بکوش و ز رنج تنت سور کن

چنین گفت: کان کس که کوشاتر است

دو گوشش به دانش نیوشاتر است

تن آسانی ای دید بی رنج کس

که روشن زمانه بر این است و بس

1- اقضی القضات: قاضی قاضی ها.