رسانه و هنر اسلامی صفحه 139

کردند، از دنیای غرب تبعیت کردند. با این حال، یکی از کارکردهای این رسانه های جدید در نیمه اول قرن بیستم دوره شکل گیری رسانه های تصویری استفاده از آنها در راستای تبلیغات تبشیری مسیحیان بوده است. جوامع مسیحی از ابتدای شکل گیری این رسانه ها، از آنها برای ترویج دینی استفاده کردند. از اولین فرقه هایی که از وسایل ارتباطی مدرن برای ترویج عقاید مذهبی استفاده کردند، پروتستان های اوانجلیست بودند. هم اکنون بسیاری از کشورهای شرقی و غربی بخشی از برنامه های شبانه روزی تلویزیون و رادیوی خود را به برنامه ها و آموزش های اخلاقی و دینی اختصاص می دهند. آمارهای به دست آمده نشان می دهد در بسیاری از کشورها، استفاده از رسانه ها برای آموزش های دینی و اخلاقی به صورت مستقیم و غیر مستقیم امری متداول است.(1) به همین دلیل، گفته شده است رسانه های نوین در ترویج و همگانی سازی تجربه های مذهبی و گسترش اطلاع رسانی و آموزش های دینی و اخلاقی و شرکت دادن انسان های ناتوان در آداب و مناسک دینی و مکان های مذهبی که امکان حضور فیزیکی برخی از افراد در آنها ناممکن است، مؤثر و ثمره بخش است. از این رو، بسیاری از کشورهای وفادار به آموزش های اخلاقی و دینی به آگاهی از مبانی ارتباطات دینی و شیوه های برنامه سازی مذهبی در رسانه ها توجه نشان داده اند. هر چند نگاه جوامع دینی با جوامع سکولار به مقوله اخلاق و دین، متفاوت است، ولی در تمام این جوامع، به آشنایی با اقتضائات رسانه ها و ابزار های اثرگذار بر مخاطبان و رده های متفاوت سنی توجه می شود.