رسانه و هنر اسلامی صفحه 175

چارچوب هنرهای تصویری را به خود بگیرد و در آن قالب قرار گیرد وگرنه مخاطب زیادی نخواهد داشت. امروزه آمار برنامه های مذهبی در عرصه تصویری و شنیداری در سرزمین های اسلامی نشان می دهد بیشترین برنامه های مذهبی به کشورهای اسلامی اختصاص دارد و در آفریقا، کشورهای مصر و سودان، بیشترین برنامه های مذهبی را دارند. در پایان دهه 80، 9 درصد برنامه های مصر و در سودان، 20 درصد برنامه ها به این امر اختصاص داشت. در کشورهای آسیایی نیز در کشورهایی همچون عمان، 12 درصد؛ در ایران، 11 درصد؛ در کویت، 10 درصد؛ در قطر، 10 درصد؛ در امارات متحده عربی، 12 درصد و در یمن، 13 درصد برنامه های تلویزیون، به برنامه های مذهبی اختصاص یافته است. این آمارها بیانگر این است که توجه و اقبال کشورهای اسلامی به رسانه ای همچون تلویزیون در ترویج، آموزش و تبلیغ مباحث دینی زیاد بوده است.(1) با این حال، استفاده نادرست از زبان رسانه های تصویری و این ابزار رسانه ای موجب شده است کارکرد و نتایج حاصل از این برنامه ها در مخاطبان، اندک باشد و این نیست جز بدین دلیل که میان رسانه و دین، تلفیق و ارتباط متناسب ایجاد نشده و اندیشه های دینی در قالب و چارچوب هنرهای تصویری و ویژگی های مختص به این رسانه به تصویر کشیده نشده است.

نتیجه گیری

نتیجه گیری

مسلمانان و پیروان دیگر ادیان همواره در طول تاریخ از هنرها برای ترویج پیام و مضمون دینی استفاده می کردند و فطرتاً می دانستند هنر می تواند به