رسانه و هنر اسلامی صفحه 6

مقدمه

اشاره

مقدمه

در دوران جدید، برخی از اندیشمندان و اهالی فرهنگ، به نقد دوران مدرنیته و عناصر فکری آن همچون سکولاریسم، فردگرایی، علم گرایی افراطی، عقل گرایی افراطی و دیگر مبانی آن می پردازند. با این حال، بعضی از مخاطبانشان گاه به اشتباه چنین تصور می کنند که نقد مدرنیته و دنیویت حاصل از آن، به معنای بازگشت به زمان گذشته و دوران تاریخی پیش از عصر مدرن است و تصور می کنند اگر در رویکردی سلفی، به زمان گذشته برگردند، به آرامش خواهند رسید. در برابر این تلقی، نگرش دیگری مبتنی بر این فکر است که تضاد میان مدرنیته و سنت به معنای تضاد دو زمان نیست، بلکه تضاد میان محتوای این دو دوران است. در واقع، از این منظر، در برابر مدرنیته، زمان گذشته وجود ندارد یا به عبارت دیگر، سنت به معنای گذشته نیست، بلکه به معنای دورانی است که در آن، عناصر و مبانی فرهنگی برگرفته از ادیان و سنت های دینی است؛ به طوری که در عرصه های متفاوت فرهنگی از جمله معماری، شهر سازی، نجوم، علم، ادبیات، هنرهای تجسمی، مناسبات انسانی و اجتماعی و امثال آنها، ریشه های دین و مؤلفه های برگرفته از آن دیده می شود. به همین دلیل، می توان گفت