تولید ملی، کار و سرمایه از منظر آموزه های دینی صفحه 127

1. تاجر باید با عدل و انصاف و مساوات رفتار کند.

2. تاجر مکلف است، چنانچه یکی از مشتریان از معامله اظهار عدم رضایت نموده، معامله را فسخ نماید.

3. تاجر نباید کالای خود را برای جلب افراد ناآگاه بیارآید.

4. هرگاه در کالا عیبی، اعم از آشکار و نهان باشد، فروشنده باید آن را به خریدار اظهار نماید. البته چنین اعلامی کمال خیر خواهی و تمامیت ایمان تاجر است.

5. از سوگند یاد کردن به هنگام خرید و فروش خودداری شود. در این باره رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید: «وای بر تاجر که تکیه کلامش به هنگام معامله، «نه به خدا» و «بلی به خدا» باشد».(1)

6. در تجارت باید مقدار و قیمت کالا معیّن و معلوم باشد، در غیر این صورت و در حالت مجهول بودن، مورد معامله به تجارت خلل وارد می شود.

7. در تجارت، فروشنده، کالای خود را نستاید و مشتری، کالای فروشنده را نکوهش نکند.

8. تاجر در ورود به بازار برای شروع تجارت از دیگران سبقت و پیشی نگیرد و سعی کند پس از تأمین مخارج روزانه خود زودتر از سایر تجار به کسب خود خاتمه دهد و بازار را ترک کند.

9. از جمله آداب تجارت، خودداری کردن از معامله با اشخاص لاابالی و بی مبالات است.