تولید ملی، کار و سرمایه از منظر آموزه های دینی صفحه 15

هر مکتب به مال و ثروت، چارچوب جهت گیری نظام اقتصادی را در اموری مانند کار و سرمایه و تولید، مشخص می سازد. ازاین رو، اصول و مقررات مربوط به چگونگی و میزان انجام کار و راه های تولید و انباشت سرمایه و راهکارهای تولید و کمیت و کیفیت نوع تولیدات در هر جامعه ای، از نوع نگرش جهان بینی حاکم بر آن جامعه اثر می پذیرد. برای نمونه، مکتبی، مقوله مال و دارایی را مجموعه ای از امکانات می داند که در طول سالیان متمادی، در نتیجه فعل و انفعالات طبیعی (فیزیکی و شیمیایی) پدید آمده و هیچ گونه اراده یا طرح و تفکری در به وجود آمدن آن نقشی نداشته است. بدیهی است چنین مکتبی در زمینه نوع تصرف و مصرف مال و ثروت، مقررات دقیق و حساب شده ای نخواهد داشت. از این رو، به راحتی مجاز خواهد دانست که افراد از این عطایای مجانی طبیعت، به هر میزانی که می توانند و به هر صورت که دلخواهشان است، بهره برداری کنند، بدون آنکه هیچ گونه پروایی از چیزی داشته باشند.

همچنین مکتبی که معتقد است مال و ثروت با اراده و قدرت لایزال الهی برای بهره برداری بندگان خداوند، در چارچوب احکام خاصی بر اساس طرح و برنامه و هدف مشخصی آفریده شده است، در زمینه همه فعالیت های اقتصادی، از جمله چگونگی انجام کار و روش ها و میزان تهیه سرمایه و کم و کیف تولید و مصرف آن، احکام و مقررات ویژه ای خواهد داشت.

1. مال و ثروت

اشاره

1. مال و ثروت

«مال»، محور اساسی مباحث اقتصادی است که جایگاه مهمی در نظام اقتصادی دارد. مال از نظر تولید، توزیع و مصرف آن، معیار اصلی در تمایز مسائل اقتصادی از غیر اقتصادی به شمار می آید. بر این اساس، همه اموری که به گونه ای با تولید، توزیع و مصرف مال، ارتباط پیدا می کنند، جزو مسائل اقتصادی به شمار می رود.