تولید ملی، کار و سرمایه از منظر آموزه های دینی صفحه 224

امام باقر(ع) نیز می فرماید:

هنگامی که حضرت علی(ع) نماز صبح به جا می آورد، در حال تعقیبات نماز به سر می برد تا خورشید طلوع می کرد. هنگام طلوع خورشید تهی دستان و مستمندان و دیگر قشرهای مردم جمع می شدند، آن حضرت به ایشان قرآن و احکام اسلامی را آموزش می داد و در ساعتی خاص آن جلسه را به پایان می رساند.(1)

امام علی بن موسی الرضا(ع) در تبیین فلسفه حکومت و نصب حاکم برای جامعه اسلامی چنین می فرماید: «فَجَعَل علیهِمْ قَیّماً... یُقیمُ فِیها الحُدودَ و الاحکامَ؛ از طرف خداوند برای مردم سرپرستی قرار داده شده است تا حدود و احکام الهی را در بین ایشان اقامه کند».(2)

امیر مؤمنان، علی(ع) روایت شده است که فرمود: «امام (دولت اسلامی) باید آرمان های اجتماعی اصیل دینی را در مردم نهادینه کند، پیام دین را به آنها برساند و در خیرخواهی و جهت دهی درست مردم نهایت توان خود را به کار گیرد.»(3) ایشان در روایتی دیگر تصریح می کند: «اِنّه لیسَ علی الامامِ الاّ... احیاءٌ لِلسَّنَهِ؛ امام (دولت اسلامی) مسئولیتی جز احیای سنت های دینی (احکام و ارزش های اسلامی) ندارد».(4)

بر اساس آنچه بیان شد، دولت اسلامی برای دست یابی به توسعه و پیشرفت اقتصادی، نخست باید به توسعه فرهنگ و ارزش های اسلامی، به ویژه فرهنگ اقتصادی بپردازد؛ یعنی مردم را با احکام و مقرراتی آشنا سازند که خداوند کریم و حضرات معصوم علیهم السلام درباره کار و سرمایه و تولید بیان کردند،

1- شرح نهج البلاغه، ج4، ص109؛ بحارالانوار، ج41، ص132.
2- معیارهای اقتصادی تعالیم رضوی، ص288.
3- الحیاه، ج6، ص310.
4- الحیاه، ج6، ص310.