تولید ملی، کار و سرمایه از منظر آموزه های دینی صفحه 232

می خواستیم نشانه های دین را بر جای خود بنشانیم و اصلاح در شهرها را آشکار سازیم تا بندگان مظلوم و ستم دیده ات به امنیت برسند... .(1)

ایشان در این باره از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت می کند که فرمود: «اگر امنیت در جامعه به میزانی نبود که ضعیف بتواند بدون کوچک ترین دغدغه و اضطراب حق خود را از قوی بستاند، چنین جامعه ای قابل احترام نیست».(2)

ایشان در جایی دیگر، در معرفی بدترین سرزمین ها می فرماید: «شر البلاد بلد لاامن فیه و لاحصب؛ بدترین مکان ها آن شهر و دیاری است که در آن امنیت و آبادانی نباشد».(3)

ایشان از مردم جامعه اسلامی می خواهد که او را در برقراری امنیت یاری کنند: «اَیُّها الناسُ اعیونی علی انفسِکُمْ وَ اَیمُ اللهُ لِاَنْضِفَنَّ المَظلومَ مِن ظالِمه وَ لاقودنَّ الظالَم بِجازِمَته حتی اُورَدهُ مِنْهَل الْحَقِّ وَ اِنْ کان کارِهاً؛ ای مردم مرا در برابر نفس (هوس های) خود یاری کنید. به خدا سوگند من داد و حق ستمدیده را از ستمگر خواهم ستاند و مهار و زمام ستمگر را چندان می کشم تا او را هرچند دوست ندارد به سرچشمه حق برسانم و به رعایت حق ملزم کنم».(4)

درباره امنیت اقتصادی، جداگانه مطالبی بیان می کند: «اولاً همان گونه که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: احترام مال مؤمن همانند احترام خون اوست».(5)

سپس اهمیت و احترام اموال مردم را گوشزد می فرماید و در این باره می فرماید: «اعظمُ الخطایا اقتطاعُ مالِ امرءٍ مسلمٍ بغیرِ حقِ؛ بردن و خوردن مال مسلمان

1- نهج البلاغه، خطبه131.
2- «لَنْ تقدُّسْ اُمهٌ لایُوخَذُ لِلضَّعِیفِ فیها حَقُّهُ مِنْ القَّوِیِ غَیْرَ مُتعتعٍ.» نهج البلاغه، نامه53.
3- غررالحکم و دررالکلم، ح5684.
4- الحیاه، ج2، ص42.
5- الحیاه، ج3، ص203.