دروس اعتقادی صفحه 104

صفحه 104

«بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فی صُدُورِ الَّذینَ اُوتُوا الْعِلْمَ.» (1)

قرآن آیه های روشنی است ولی در لوح سینه کسانی که علم به آنها داده ایم.

در این آیه شریفه قرآن کریم خود را به خود ارجاع نداده است و تبیین و تشریح آیه ای را به آیه دیگر واگذار نکرده است با این که در مواردی این چنین می باشد، بلکه به غیر خود به أشخاص مخصوصی تشریح و توضیح خود را إرجاع داده است.

با توجّه به آنچه گفته شد آیاتی که از قرآن کریم شاهد معصوم نبودن أنبیاء از گناه و خطا إشاره شد؛ تمامی آنها با بیانِ دارندگان علوم قرآن تبیین و روشن گردیده است که آیات یاد شده چگونه باید معنی شود و معانی آن آیات چیست؟

اکنون قبل از تشریح و بیان معنی آیات یاد شده که مورد سؤال در بحث عصمت أنبیاء قرار گرفته است، نمونه هایی برای إثبات مقدمه یادآوری می شود.

در بررسی آیات توحید و شناخت حضرت حق و آنچه در إرتباط با خداوند است به آیاتی می رسیم که مسلّماً و به حکم قطعی عقل و نقل غیر از آنچه از ظاهر آیه طبق قواعد و لغت عرب إستفاده می شود مقصود می باشد بعضی از آن آیات ذیلاً یادآوری می شود.

«وَ جاءَ رَبُّکَ.» (2)


1- العنکبوت/49.
2- الفجر/22.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه