دروس اعتقادی صفحه 215

آمنت خوفه من سلطانه فان کان ذلک تمام طلبته عندی وإلّا وسعت علیه رزقه ، فإن کان ذلک تمام طلبته عندی وإلّا یسرت علیه عند الموت حتّی یأتینی ولا حسنه له ثمّ اُدخله النار . (1)

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند : خداوند فرموده است نیست بنده ای که اراده کنم وارد بهشت شود مگر این که کسالتی جسمانی برای او تقدیر نمایم اگر این کسالت جسمی کفاره گناه او باشد به همین گرفتاری اکتفا می شود و اگر این کسالت جسمانی کفاره گناه او نباشد ستمگری را بر او مسلط می نمایم اگر این گرفتاری کفاره گناهش باشد به همین اکتفا می شود و الّا از نظر روزی در مضیقه اش می افکنم . (روزی او را کم می کنم) و اگر این گرفتاری کفاره گناهش باشد به همین اکتفا می شود و الّا هنگام مرگ و مردن بر او سخت می گیریم و سخت جان می دهد تا این که گناهش پاک شود سپس وارد بهشتش می نمایم .

و نیست بنده ای که اراده کنم در آتش و دوزخ وارد گردد مگر این که جسمش را سالم نموده و تندرستی به او می دهم اگر این نعمت جبران کار نیک او را نماید