دروس اعتقادی صفحه 241

ب قال اللَّه تبارک و تعالی: «أَیَحْسَبُ الاِنْسانُ اَنْ لَنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ* بَلی قادِرینَ عَلی اَنْ نُسَوِّیَ بَنانَهُ» (1)

آیا آدمی می پندارد که ما دیگر ابداً استخوانهای او را باز جمع نمی کنیم ؟ بلی ما قادریم که سرانگشتان او را هم منظم درست گردانیم .

در آیه شریفه فوق پندار باطل منکرین معاد جسمانی نکوهش شده است و خداوند متعال بقدرت خود که می تواند حتی سرانگشتان انسان را آنچنان که هست پس از مردن انسان باز بوجود آورد توجه داده است .

بدیهی است که جمع استخوانها فرع بر تشتّت و تفرّق آنها است و روشن است که آنچه متفرق شده همانا جمع می شود .

بنابراین معاد همان برگشت روح به بدن تشکیل یافته از اجزاء دنیوی می باشد نه آن که اجزاء دنیوی خود را تماماً پشت سر گذارده و صورتی را مانند صورت دنیوی که فقط دارای مقدار است نفس انسان انشاء و ایجاد کرده و با آن مرتبط باشد ، بلکه از همان اجزاء مادی بدن انسان بار دیگر بدنی تشکیل یافته و روح به آن برگشت می کند.

ج قال اللَّه تبارک و تعالی : «وَ اَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ» (2)

و خدا به یقین مردگان را از قبرها بر می انگیزاند .

آیات متعدد و بسیاری در قرآن کریم به مضمون آیه فوق می باشد که