دروس اعتقادی صفحه 242

زنده شدن کسانی که در قبر می باشند از آنها به صراحت استفاده می شود .

و بدیهی است آنچه در قبر است روح نیست بلکه همان بدن پوسیده انسان است .

د قال اللَّه تبارک و تعالی : «اَوْ کَالَّذِی مَرَّ عَلی قَرْیَهٍ وَ هِیَ خاوِیَهٌ عَلی عُروُشِها قالَ انَّی یُحْیِی هذِه اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَاماتَهُ اللَّهُ مِأَهَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ کَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ یَوْمَاً اَوْ بَعْضَ یَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِأَهَ عامٍ فَانْظُرْ اِلی طَعامِکَ وَ شَرابِکَ لَمْ یَتَسَنَّهْ وَ انْظُرْ اِلی حِمارِکَ وَ لِنَجْعَلَکَ آیَهً لِلنّاسِ وَانْظُرْ اِلَی الْعِظامِ کَیْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَکْسُوها لَحْمَاً فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ قالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شیءٍ قَدِیْرٌ» (1)

شخصی (جناب عزیر) بر آبادی ویران شده ای گذشت ، بدنهای مردگان ، روی زمین افتاده و متلاشی شده ، منظره وحشتناک و اسف باری را بوجود آورده بود با خود گفت : چگونه خداوند متعال این مردگان را زنده خواهد نمود (این سخن در حال ایمان به روز قیامت و زنده شدن مردگان همراه با شگفت و اظهار عجز از درک آن ، گفته شده است) خداوند گوینده گفتار فوق را ، صد سال میراند و خوردنی و آشامیدنی او را از فاسد شدن نگه داشت و الاغش را هم میراند آنگاه پس از صد سال او را زنده نمود و فرمود : چه مقدار درنگ نمودی گفت یک روز یا قسمتی از یک روز . فرمود : بلکه صد سال درنگ