آیات کریمه قرآن
آیات قرآن در این مورد بسیار و متعدد است که بعضی از آن ها را متذکر می شویم.
1 (وَ ضَرَبَ لَنا مثلاً و نسیَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ یُحیِیِ الْعِظامُ و هِیَ رَمیم * قُل یُحییهَا الَّذی أنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّهٍ و هو بِکُلِّ خَلْقِ عَلیمٌ.) (1)
و برای ما مثلی زد که گفت این استخوان های پوسیده را باز که زنده می کند؟ * بگو آن خدایی زنده می کند که اول بار آن ها را حیات بخشید و او به هر خلقت داناست.
در این آیه شریفه به صراحت احیاء و زنده ساختن همان استخوان پوسیده و پودر شده را اعلام فرموده است و به قدرت خود که این استخوان ها نبوده و او را موجود ساخته توجه داده است.
2 (أَیَحْسَبُ الْإنْسانُ أَنْ نَجْمَعَ عِظامه.) (2)
آیا آدمی می پندارد که ما دیگر ابداً استخوان های او را باز جمع نمی کنیم؟
در این آیه شریفه پندار نادرست انسان منکر قیامت، که انکار جمع استخوان های از بین رفته را نموده است نکوهش فرموده و جمع عظام و استخوان های پوسیده را که فرع بر تفرق آن ها است با همین نکوهش ابلاغ کرده است.
3 (وَانْظُرْ اِلَی الْعِظامِ کَیْفَ نُنْشِزُها ثَمَّ نَکْسوها لَحْماً فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ قالَ اَعْلَمُ أَنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ.) (3)
و بنگر در استخوان های آن که چگونه درهمش پیوسته و گوشت بر آن پوشانیم چون این کار بر او آشکار و روشن گردید گفت: همانا اکنون به حقیقت و یقین می دانم که خداوند بر هر چیز قادر و تواناست.
1- - یس / 78 و 79
2- - قیامت / 3
3- - بقره / 259