اندیشه در اسلام صفحه 57

پشیمان شد، رنجید و غصه دار شد، و سپس اشکش جاری شد. همان اشک سبب نجاتش است. او را رها کنید!

قرآن مجید درباره این اشک می فرماید:

«وَ إِذٰا سَمِعُوا مٰا أُنْزِلَ إِلَی الرَّسُولِ تَریٰ أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمّٰا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنٰا آمَنّٰا فَاکْتُبْنٰا مَعَ الشّٰاهِدِینَ » . (1)

و چون آنچه را که بر پیامبر اسلام نازل شده بشنوند، دیدگانشان را می بینی که به سبب آنچه از حق شناخته اند لبریز از اشک می شود، می گویند: پروردگارا، ایمان آوردیم، پس ما را در زمره گواهان [به حقّانیّت پیامبر و قرآن] بنویس.

آری، آن صحابی گفت: من زندگی را برای شب می خواهم و شب را برای آن ساعت سحر و ساعت سحر را هم برای استغفار و گریه و تهجّد. اما زندگی را برای روز می خواهم؛ آن هم روزی طولانی و خیلی گرم که در آن از آسمان آتش ببارد و من با کمال نشاط و شوق آن روز طولانی را روزه بگیرم و در خانه معبود و محبوبم لذّت ببرم. هم چنین، زندگی را برای مردم می خواهم تا در میان مردم باشم و کار کسی را که گرفتار است با نشاط رفع کنم. (2)

نتیجه حقانیت عالم

تفکر در جهان و خویشتن و مطالعه در اوضاع عالم راهی است که انسان را به این حقیقت می رساند که عالم حق است و خودش نیز حق است.

«سَنُرِیهِمْ آیٰاتِنٰا فِی الْآفٰاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ حَتّٰی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ » . (3)

به زودی نشانه های خود را در اطراف جهان و در نفوس خودشان به آنان نشان خواهیم داد تا برای آنان روشن شود که بی تردید او حق است.

«وَ مٰا خَلَقْنَا السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ وَ مٰا بَیْنَهُمٰا إِلاّٰ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ السّٰاعَهَ لَآتِیَهٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ » . (4)

و آسمان ها و زمین و آن چه را میان آن دوتاست جز به حق نیافریدیم، و

1- (1)) . مائده، 83.
2- (2)) . بحار الأنوار، ج 19، ص 80: «إن الله تعالی أوحی إلی النبی یا محمد إن العلی الاعلی یقرأ علیک السلام، ویقول لک: إن أبا جهل والملا من قریش قد دبروا یریدون قتلک، وآمرک أن تبیت علیا فی موضعک، وقال لک: إن منزلته منزلۀ إسماعیل الذبیح من إبراهیم الخلیل، یجعل نفسه لنفسک فداء، وروحه لروحک وقاء، وأمرک أن تستصحب أبا بکر، فإنه إن آنسک وساعدک ووازرک وثبت علی ما یعاهدک و یعاقدک کان فی الجنۀ من رفقائک، وفی غرفاتها من خلصائک، فقال رسول الله صلی الله علیه وآله لعلی علیه السلام: أرضیت إن اطلب فلا اوجد وتوجد، فلعله أن یبادر إلیک الجهال فیقتلوک؟ قال: بلی یا رسول الله رضیت أن یکون روحی لروحک وقاء، ونفسی لنفسک فداء، بل رضیت أن یکون روحی ونفسی فداء لاخ لک أو قریب أو لبعض الحیوانات تمتهنها، وهل احب الحیاۀ إلا لخدمتک. والتصرف بین أمرک ونهیک، ولمحبۀ أولیائک، ونصرۀ أصفیائک، ومجاهدۀ أعدائک؟ لولا ذلک لما أحببت أن أعیش فی هذه الدنیا ساعۀ واحدۀ، فأقبل رسول الله صلی لله علیه وآله علی علی علیه السلام فقال له: یا أبا حسن قد قرأ علی کلامک هذا الموکلون باللوح المحفوظ وقرؤوا علی ما أعد الله لک من ثوابه فی دار القرار ما لم یسمع بمثله السامعون، ولا رأی مثله الراؤون، ولا خطر مثله ببال المتفکرین...».
3- (3)) . فصلت، 53.
4- (4)) . حجر، 85.