ایمان و عمل صالح و نقش رسانه در تثبیت آن صفحه 11

دیگری در پی نداشته باشد _ انسان را از بندگی پروردگار خارج می کند و در حقیقت، آتشی است که دل را به آتش کشد. بسیار دور است که انسان در حال غضب از سایر گناهان مصون باشد. از این رو، غضب با توجه به اسباب آن مانند تکبر، عجب، غرور، لجاجت، مسخره کردن، حرص، دشمنی و دوستی دنیا از عوامل فراموشی توحید و معاد است. انسان در حالت غضب از علم و قدرت و خشم الهی _ در دنیا و آخرت _ غافل شده دچار مستی می شود. به همین سبب، علمای اخلاق از آن به سُکر غضب تعبیر کرده اند.

این حکم غرور و خشم تا چند

هست از تو بزرگ تر خداوند

رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید: چنان که سرکه عسل را فاسد می کند غضب ایمان را فاسد می کند.(1)

امام باقر علیه السلام نیز در این باره می فرماید: «همانا غضب، جرقه آتشی از شیطان است که در قلب فرزند آدم افروخته می شود. به راستی وقتی یکی از شما خشم ناک می شود، چشمان او سرخ می شود و رگ های گردن او بزرگ می شود و شیطان در او وارد می شود.»(2) چنان که گذشت، تسلط شیطان بر آدمی خود یکی از عوامل غفلت است.

6 _ 1 _ نفاق

6 _ 1 _ نفاق

امام سجاد علیه السلام فرمود: «همانا منافق کسی است که همه را از کاری باز می دارد، ولی خود از آن کار خودداری نمی کند. فرمان به چیزی می دهد که خود به آن عمل نمی کند. چون به نماز ایستد اعتراض کند. راوی سؤال کرد: ای فرزند رسول خدا، اعتراض چیست؟ فرمود: صورت به راست و چپ گردانیدن. چون رکوع کند، پس از آن نایستد و به همان حال به سجده رود. روزش را شب کند و اندوهی جز خوردن شام ندارد، با این که روزه هم نبوده است. چون صبح