ایمان و عمل صالح و نقش رسانه در تثبیت آن صفحه 40

اوست. قرآن کریم می فرماید: «فَاذْکُروُنی اَذْکُرْکُمْ وَ اشْکُروُا لی وَ لا تَکْفُرون»(1). خداوند در قرآن کریم یکی از ویژگی های پیامبران الهی را که از مصادیق کامل مؤمن به مبدأ و معادند، شکرگزاری بیان می فرماید. نمونه آن درباره ی حضرت نوح آمده است: «به درستی که او بنده ی شکرگزاری بود».(2) در داستان حضرت سلیمان، آن گاه که تخت بلقیس را نزد او حاضر کردند آمده است: «چون آن را نزد خود پابرجا دید، گفت: این از بخشش پروردگار من است تا مرا بیازماید که آیا سپاس او را بجا می آورم یا کفران می کنم؟»(3)

در این باره، از روایات نیز می توان به حدیثی از امام صادق علیه السلام اشاره نمود که می فرماید: «برای مؤمن، شایسته است که هشت ویژگی در او باشد:... سوم اینکه در هنگام فراخی، شاکر و سپاسگزار باشد».(4) شیخ عارف، خواجه عبدالله انصاری درباره مقام شکر می گوید: «درجه ی سوم از شکر آن است که بنده جز جمال منعم را مشاهده نکند و غرق شهود جمال او شود و از برای آن سه مقام است: اول آن که او را مشاهده کند: مشاهده ی بنده ی ذلیل مولای خود را و وقتی خود را حقیر شمرد، نعمتی اگر به او عنایت شود عظیم شمارد و خود را لایق آن نداند و دوم مشاهده ی اوست مانند مشاهده ی دوست دوست را. و در این حال غرق جمال محبوب شود و هرچه از او ببیند محبوب باشد و لذت از آن برد، گر چه شدت و زحمت باشد. سوم، مشاهده ی اوست تفریدا بی تعینات اسمایی بلکه مشاهده ی نفس ذات کند و در این حال از خود و غیر خود غافل شود و جز

1- بقره، 152.
2- اسراء، 3.
3- نمل، 40.
4- بحارالانوار، پیشین، ج 67، ص 268.