- دیباچه 1
- پیش گفتار 3
- 1 _ عوامل درونی 6
- فصل اول: علل انحراف و غفلت از توحید و معاد 6
- اشاره 6
- اشاره 6
- اشاره 6
- 1 _ 1 _ محبت و دل بستگی به دنیا 6
- بخش اوّل: بررسی علل انحراف و غفلت و آثار پذیرش و عدم پذیرش توحید و معاد 6
- 2 _ 1 _ هواپرستی و غفلت 7
- 3 _ 1 _ عجب (خودبینی) 8
- 4 _ 1 _ حسادت 9
- 5 _ 1 _ غضب و خاموشی نور توحید 10
- 6 _ 1 _ نفاق 11
- 7 _ 1 _ آرزوی بسیار 12
- 8 _ 1 _ تکبّر 13
- 9 _ 1 _ خودناشناسی 15
- 10 _ 1 _ شخص پرستی 16
- اشاره 17
- 2 _ 2 _ نادانی و حماقت 17
- 2 _ عوامل بیرونی 17
- 1 _ 2 _ شیطان 17
- 3 _ 2 _ ثروت و فرزند 19
- 4 _ 2 _ تهاجم فرهنگی 21
- 5 _ 2 _ محیط فاسد 22
- 6 _ 2 _ هم نشین غافل 23
- 7 _ 2 _ واسطه تراشی در پرستش 24
- 1 _ 1 _ یقظه و بیداری 26
- اشاره 26
- اشاره 26
- فصل دوم: آثار پذیرش توحید و معاد 26
- 2 _ 1 _ توبه 26
- 1 _ آثار فردی 26
- 3 _ 1 _ مشارطه، مراقبه و محاسبه 28
- 4 _ 1 _ محبت و نزدیکی به خداوند 29
- 5 _ 1 _ ترک گناه 31
- 6 _ 1 _ کرامت و شرافت انسان 32
- 7 _ 1 _ آرامش و غنای روحی 33
- 8 _ 1 _ توکل 34
- 9 _ 1 _ رضا 35
- 10 _ 1 _ ترس و فروتنی 36
- 11 _ 1 _ رجا 36
- 12 _ 1 _ صبر و پایداری در سختی ها و گرفتاری ها 37
- 14 _ 1 _ اخلاص 38
- 15 _ 1 _ شکر 39
- 16 _ 1 _ حسن عاقبت 41
- 17 _ 1 _ خلود در بهشت 42
- 18 _ 1 _ شرح صدر 42
- 19 _ 1 _ هم نشینی با پیامبران، راستگویان و مؤمنان دیگر در بهشت 44
- 20 _ 1 _ ایمنی از مرگ 45
- 21 _ 1 _ امید 46
- 22 _ 1 _ مؤمن واقعی عالم را محضر خدا می داند 47
- 23 _ 1 _ نیرومندی و شجاعت 48
- 24 _ 1 _ رحم و مهربانی 49
- 25 _ 1 _ دوری از حیله و مکر 50
- 26 _ 1 _ ایثار و فداکاری 51
- 27 _ 1 _ انفاق و سخاوت 52
- 28 _ 1 _ حیات طیّب 53
- 30 _ 1 _ خوش رفتاری 55
- 29 _ 1 _ غیرت 55
- 31 _ 1 _ راست گویی 56
- 32 _ 1 _ آینده نگری و آخرت بینی 57
- 33 _ 1 _ پندگیری 58
- اشاره 59
- 2 _ آثار اجتماعی 59
- 1 _ 2 _ رابطه ای ایمان و اخلاق 59
- 2 _ 2 _ ایمان و گشایش در کارها 60
- 3 _ 2 _ رابطه ی ایمان و تولید 61
- 4 _ 2 _ رابطه ی ایمان، اصلاح و امر به معروف و نهی از منکر 62
- 5 _ 2 _ عزّت و اقتدار فردی و ملّی 63
- 6 _ 2 _ ایمان و اقامه ی نماز 64
- 7 _ 2 _ آزادی 65
- 8 _ 2 _ اثر ایمان در کارهای نظامی 65
- 10 _ 2 _ قسط و عدل در کارهای فرد و جامعه 67
- 9 _ 2 _ اثر ایمان در مقابله با طاغوت و استکبار 67
- 11 _ 2 _ برخورداری از امدادهای غیبی 68
- اشاره 70
- 1 _ آثار فردی 70
- اشاره 70
- 1 _ 1 _ بی اعتنایی به خدا، پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم و امام علیه السلام 70
- 2 _ 1 _ بی اعتنایی به یتیمان 70
- فصل سوّم: آثار انکار توحید و معاد 70
- 4 _ 1 _ سستی در نماز 71
- 3 _ 1 _ بی اعتنایی به فقیران 71
- 5 _ 1 _ انکار زکات 72
- 6 _ 1 _ کفران نعمت 73
- 8 _ 1 _ پریشانی و اضطراب 74
- 7 _ 1 _ کراهت از مرگ 74
- 10 _ 1 _ بدسرانجامی 75
- 9 _ 1 _ شرمساری در قیامت 75
- 11 _ 1 _ حبط اعمال 76
- 12 _ 1 _ قساوت قلب 77
- 13 _ 1 _ ناامیدی از رحمت پروردگار 77
- 15 _ 1 _ جاودانی در جهنم 78
- 14 _ 1 _ قتل و خودکشی 78
- 17 _ 1 _ خیانت در امانت 79
- 16 _ 1 _ پیمان شکنی 79
- 18 _ 1 _ دزدی 80
- 20 _ 1 _ کمک به ستم گران و هم صدا با دشمن شدن 81
- 19 _ 1 _ کم فروشی 81
- 21 _ 1 _ اسراف 82
- اشاره 83
- 22 _ 1 _ بخل 83
- 23 _ 1 _ بدخُلقی 83
- 2 _ آثار اجتماعی 83
- 1 _ 2 _ تبه کاری و ستم گری فرد و جامعه 83
- 2 _ 2 _ ایمنی از مکر الهی 84
- 3 _ 2 _ تنگی در معیشت 85
- 4 _ 2 _ تفرقه و درگیری در جامعه 86
- 1 _ 4 _ آیا با گسترش و پیشرفت علوم مادّی نیازی به ایمان هست؟ 88
- اشاره 88
- فصل چهارم: بررسی برخی شبهات، درباره ی مباحث مطرح شده 88
- 2 _ 4 _ کفر موقت و عذاب جاودان 89
- اشاره 91
- اشاره 91
- الف) وظایف رسانه در برابر گروه سنی 1 تا 7 سال (کودکان) 91
- بخش دوم: ضرورت اتّخاذ الگوی صحیح در رسانه 91
- اشاره 91
- نقش رسانه در تثبیت و تقویت باورها و راهکارهای مناسب آن 91
- 1 _ گنج_اندن پی_ام ها و داستان های توحیدی در برن_امه های کودک_ان، نوجوان_ان و جوانان 91
- 1 _ 1 _ پیام رسانی و تثبیت افکار دینی 91
- ب) وظایف رسانه در برابر گروه سنی 7 تا 14 سال (نوجوانان) 92
- ج) وظایف رسانه در برابر گروه سنی 14 تا 21 سال (جوان) 93
- د) تذکر مهمّ 94
- 3 _ نمایش سرانجام مردمانی که در مسیر غیر توحیدی حرکت کرده اند 95
- 2 _ پخش ادعیه و مناجات ها 95
- 4 _ بیان زندگی و ویژگی های انسان های وارسته و به تصویردرآوردن آن ها 96
- مراکز 97
- معرفی مراکز، نهادها و کارشناسان 97
- اشاره 97
- کارشناسان 98
- پرسش های کارشناسی و میزگردی 99
- پرسش هایی برای گفت و گو با مردم 99
- سخن پایانی 100
- معرفی کتاب 101
- فهرست منابع و مآخذ 102
از این رو، انسان با ایمان، هیچ گاه احساس نمی کند که از برادران ایمانی اش جدا شده است. اگر آنان همراه او در مسجد یا خانه ی او نیستند، در اندیشه و درون او به سر می برند و در وجدان او زندگی می کنند. هرگاه که نماز به جا می آورد، هرچند که نمازش فرادا باشد، از قول آنان با خدا سخن می گوید: «ایّاک نعبد و ایّاک نستعین»، «اهدناالصّراط المستقیم» و «السلام علینا و علی عباداللّه الصّالحین». مؤمن به مبدأ و معاد، گمان نمی کند که تنها با دین داران هم روزگار خویش به سر می برد؛ بلکه با مسلمانان دیگر دوران ها نیز زندگی می کند. این هم نشینی و همراهی با پیکر و صورت نیست. هم نشینی و هم راهی روح و وجدان و فکر و قلب است. به دیگر سخن، تاریخ انسان مؤمن، تاریخ ایمان و هدایت از عهد آدم ابوالبشر است. تاریخ این انسان تاریخ حضرت نوح علیه السلام، ابراهیم علیه السلام، موسی علیه السلام، عیسی علیه السلام و خاتم الانبیاء حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم و دیگر پیامبران و امامان و اهل ولایت است. انسان با ایمان به توحید و معاد، در هر سختی و دشواری، از این تاریخ ایمانی و آکنده از تجربه ها و بینش ها الهام و قوت قلب می گیرد.
20 _ 1 _ ایمنی از مرگ
20 _ 1 _ ایمنی از مرگ
انسان مؤمن به مبدأ و معاد، هیچ گونه ترسی از مرگ ندارد؛ چون او به عظمت و قدرت و حضور خداوند در همه جا ایمان داشته همواره در دنیا، به حساب خود رسیده است و حیات جاویدان را حیات اخروی دیده و در آبادانی آن کوشیده است. از این رو، به «یا اَیَّتُها النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ ارْجِعی اِلی رَبِّکِ راضِیَهً مَرْضِیَهً»(1) لبیک گفته صمیمانه مرگ را در آغوش می کشد. حقیقت این آیه
1- فجر، 28.