ایمان و عمل صالح و نقش رسانه در تثبیت آن صفحه 50

می فرماید: «همان هایند که... خشم خود را فرو می برند و از خطای مردم در می گذرند»(1) و درباره ی برخورد با افراد نادان که اعمال بد یا زشتی از آنها سرزده می فرماید: «بندگان رحمان، کسانی اند که با آرامش و بی تکبّر بر زمین راه می روند و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند _ و سخنان نابخردانه گویند _ به آنها سلام می گویند».(2) کلمه «عبادالرّحمن» خود فلسفه ی این ویژگی مؤمنان را بیان می کند: عفو و بخشش از بدی و گناه، از صفات پروردگار است. «رحمن» و «رحیم» دو صفت خداوند است. علاوه بر آن، خداوند، بی نهایت رازپوش و پوشاننده ی گناهان ماست. در نتیجه، انسان که خلیفه خدا بر زمین است، باید علاوه بر این که در زندگی روزمره به بندگان خدا مهربانی و عطوفت می کند، در برابر خطای دیگران نیز نهایت گذشت را داشته باشد. پوشیده نیست جامعه ای که چنین رفتاری در افراد آن حاکم باشد، تمام مشکلات و معضلات آن به راحتی برطرف خواهد شد.

25 _ 1 _ دوری از حیله و مکر

25 _ 1 _ دوری از حیله و مکر

مؤمن، در همه ی امور، تنها بر خدا توکل دارد(3) و تدبیر تمام امور و مسبب الاسباب بودن را از آنِ او می داند. مهم تر از همه _ چنان که گذشت _ این که مؤمن، دارای مقام رضا و تسیلم در برابر خداست و در زندگی دنیوی خویش نیازی به مکر و حیله ندارد؛ چه آن که او خود را بر حق می بیند؛ اما انسان های غیرمؤمن، چون خود را در مسیر نابودی می دانند و بر اندیشه ی خود تکیه می کنند و از مسبب الاسباب غافل اند، پیوسته به دنبال مکر و حیله با

1- آل عمران، 134.
2- فرقان، 63.
3- توبه، 51.