ایمان و عمل صالح و نقش رسانه در تثبیت آن صفحه 8

صفحه 8

بر گوش و قلب اش مهر زده و بر چشم اش پرده ای افکنده است؟» در این آیه ریشه ی غفلت از توحید، هواپرستی و محور قرار دادن امیال شخصی معرفی شده است و چنان که گذشت، فراموشی مبدأ همان فراموشی معاد است. نکته دیگری که در این آیه بدان اشاره شد چگونگی غفلت انسان در اثر هوای نفس است: این که هواپرستی پرده ای بر خرد می کشد، بدکاری های فرد را در نظرش زیبا جلوه می دهد و حس تشخیص را که بزرگ ترین نعمت خدا و باعث ممتازی انسان از حیوان است از او می گیرد. او را به خود وا می دارد و از توحید و معاد غافل می کند. این همان است که یعقوب پیامبر به فرزندانش فرمود: «بَلْ سَوَّلَتْ لَکُمْ اَنْفُسُکُمْ اَمْرا»(1) به قول شاعر:

مادر بتها، بت نفس شماست

زآن که آن بت، مار و این بت اژدهاست

در روایات هم به این مسأله اشاره شده است. امیرمؤمنان علیه السلام می فرماید: «هول ناک ترین چیزهایی که از آن ها بر شما می ترسم دو چیز است: پیروی از هوای نفس و آرزوهای دراز؛ پیروی از هوای نفس شما را از حق باز می دارد و آرزوهای دراز آخرت را به فراموشی می سپرد».(2)

3 _ 1 _ عجب (خودبینی)

3 _ 1 _ عجب (خودبینی)

«عجب» این است که انسان به سبب کمالاتی که در خود می بیند _ خواه این کمالات را دارا باشد یا نباشد _ خود را بزرگ و برتر ببیند و برخود ببالد. فرق عجب و تکبّر در این است که در تکبّر نیاز است کسی باشد تا انسان خود را از او بزرگ تر و بالاتر بداند، ولی در عجب، بودن دیگری و در نظر گرفتن برتری بر او نیاز نیست. عجب نوعی شرک خفی است. اهل ایمان ممکن است


1- یوسف، 18.
2- نهج البلاغه، پیشین، خطبه ی 43.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه