تناسب آیات صفحه 99

ص: 105

9-

اثبات هاء سکت؛ مانند سخن خداوند: ما أَغْنی عَنِّی مالِیَهْ* هَلَکَ عَنِّی سُلْطانِیَهْ «1».

10- برتری دادن جنس تذکیر بر تأنیث در جایی و به عکس آوردن آن در جای دیگر؛ چون قول خدای تعالی: أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ «2» و قوله: أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِیَهٍ «3».

و نظیر این دو، قول خدای تعالی است که فرمود:

وَ کُلُّ صَغِیرٍ وَ کَبِیرٍ مُسْتَطَرٌ «4» و قوله: لا یُغادِرُ صَغِیرَهً وَ لا کَبِیرَهً إِلَّا أَحْصاها «5».

به طوری که در آیه بیست سوره قمر، به جای منقعره، منقعر، و در آیه هفت الحاقه «خاویه» آورده که دلیل بر تأنیث اعجاز است. و در کل صغیر و کبیر مستطر، به جای مسطره که دلیل مذکر بودن صغیر و کبیر، به اعتبار مضاف آنها یعنی «کل» می باشد. و در آیه 49 سوره کهف، صغیره و کبیره را مؤنث آورده است. (1) حاقه: 28 و 29.

(3) حاقه: 7.

(4) قمر: 53.

(5) کهف: 49.