آفتاب حسن : رویکردی تحلیلی به زندگانی امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 1

دیباچه

دیباچه

پای درس انسان کامل و نیک سیرتی نشسته ایم تا رسم نیک بودن را بیاموزیم. امام مجتبی علیه السلام نوری از آفتاب نبوی و پرتوی از خورشید علوی است که بر پیشانی تاریخ بشریت می درخشد. او در خانه وحی دیده به جهان گشود ودر سایه مهر پیامبر رحمت صلی الله علیه و آله وسلم و در دامان علی علیه السلام و فاطمه زهرا علیهاالسلام پرورش یافت. در دوران زندگانی با برکتش، چون شمعی سوخت تا راه حقیقت را بر پویندگان آن بنمایاند و با گفتار و رفتارش راه و رسم زندگی را به همگان بیاموزد. او عابدترین و زاهدترین مردمان زمان خویش بود و همواره از خوف خدا می لرزید و چهره اش به سرخی می گرایید. کرم و سخاوتش زبانزد همگان بود. او در قلّه عزت بود و در برابر تهیدستان فروتنی می کرد. در جنگ ها در رکاب پدر در خط مقدم بر قلب دشمن حمله می کرد و شجاعتش بر دوست و دشمن آشکار می گشت.

امام مجتبی علیه السلام سیاست مداری ژرف نگر و دوراندیش بود که چون بی یار و یاور گشت، سلاح صلح به دست گرفت و واقع بینانه و با تدبیر کامل، ستیز با دشمن را ادامه داد تا دغل کاری ها و نقشه های نفاق انگیز معاویه را بر همگان