آفتاب حسن : رویکردی تحلیلی به زندگانی امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 109

می ماند؟(1)

شاخص ترین معیارهای دین ستیزی او که پس از پیمان صلح شدت بیش تری نیز گرفت، به قرار زیر است:

الف) جعل حدیث

معاویه در پی سیاست های اسلام ستیزانه خود، به ننگین ترین سیاست دوران حکومت خود دست زد، او کوشید با تشویق جعل کنندگان احادیث، برای تغییر دادن محتوای احادیث نبوی و ساخت حدیث هایی جعلی در مدح عثمان و خود و... از تا بندگی نور پیامبر و اهل بیتش بکاهد. بر این اساس، ده ها هزار حدیث جعلی ساخته شد که آثار آن تا قرن ها باقی ماند. به گونه ای که حتی یحیی بن اکثم نیز در مناظره های خود با امام جواد علیه السلام، به این گونه دروغ پردازی ها تمسک می کرد(2) و حتی کسانی به پیروی از احادیث جعلی، به مبارزه با اهل بیت علیهم السلام برخاستند.

ب) دشنام گویی امیرمؤمنان علی علیه السلام

دشنام دادن به امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه های رسمی حکومتی مانند خطبه های نماز جمعه، یکی از مهم ترین سیاست های فرهنگی معاویه بود. او به تمامی خطیب های جمعه و فرمانداران خود دستور داده بود تا در هیچ مناسبتی از دشنام دادن به علی علیه السلام فرو گذار نباشند.