تاثیرات نظری عصر غیبت بر اندیشه سیاسی شیعه صفحه 17

صفحه 17

فصل اول: دوره سیاست تقیه و مطرح نشدن آشکار نظریه های سیاسی

1. تقیه

اشاره

پیش از پرداختن به ویژگی های این مرحله، شایسته است به مسئله تقیه، تعریف، انواع و علل آن اشاره شود.

الف) تعریف تقیه

تقیه به معنای حفظ نفس و بروز ندادن ایمان در برابر خطر احتمالی است. این مقوله در میان شیعیان که همواره در اقلیت بوده اند، ظهور و بروز زیادی داشته و فقیهان شیعه نیز بدان توجه کرده اند. شیخ صدوق در کتاب هدایه، بابی با عنوان تقیه آورده است و در آن تقیه را واجب دانسته است. وی معتقد است:

تقیه در دولت ظالمان بر ما طایفه امامیه واجب است و هر کس تقیه را ترک کند، با دین امامیه مخالفت کرده و از آن جدا شده است... . تقیه واجب است و ترک آن جایز نیست، تا آنکه امام منادی قیام (الامام القائم) خروج کند. بنابراین، هرکس تقیه را ترک کند، داخل در نهی خداوند عزوجل و نهی رسول اللّه و ائمه علیهم السلام شده است.(1)


1- شیخ صدوق، الجوامع الفقهیه، تهران، انتشارات جهان، قطع رحلی، بی تا، ص 47. برگرفته از: فصل نامه علوم سیاسی، مؤسسه آموزش عالی باقرالعلوم، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، ش 18، تابستان 1381، ص 31.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه