تاثیرات نظری عصر غیبت بر اندیشه سیاسی شیعه صفحه 37

حکومت، برای اجرای امر به معروف و نهی از منکر است و این هدف حتی ولایت از سوی جائر را که حرام نیست، جایز می کند، پس چنان که فقیهی بتواند حکومت تشکیل دهد و در قالب آن امر به معروف و نهی از منکر کند، نه تنها حکومت وی مشروع است، بلکه نسبت به دیگران اولویت دارد؛ زیرا:

نخست اینکه، با امر به معروف و نهی از منکر می خواهد احکام شرع را اجرا کند و وی آگاه ترین فرد به احکام شرع، به ویژه مراحل و مراتب امر به معروف و نهی از منکر است.

دوم اینکه، فقیه از سوی امام معصوم _ در مواردی که در عصر حضور امام شرط است _ مجاز است. پس با توجه به مبانی محقق، می توان گفت که تنها حاکمی که می تواند با بسط ید حکومت کند، فقیه جامع الشرایط است.

دو _ حکومت جائر

از دیدگاه محقق حلی، هر حاکمی که شرایط لازم را برای حکومت نداشته باشد، حاکم جائر است و حکومت وی نامشروع و کمک به وی و قبول ولایت از سوی وی نیز حرام است و اگر به عدم ارتکاب حرام اطمینان داشته باشد، پذیرش ولایت جایز است.

به باور ایشان، جهاد همراه با حاکم جائر جایز نیست، مگر آنکه برای دفاع از کیان اسلام باشد، همچنین کمک به حاکم جائر از نظر ایشان حرام است.(1)