تاثیرات نظری عصر غیبت بر اندیشه سیاسی شیعه صفحه 60

ایران فرا خواند و به او اختیارات فراوان داد. کرکی با این اختیارات می توانست نقطه عطفی در تاریخ ایران به وجود آورد، ولی تقدیر، تاریخ را به گونه ای دیگر رقم زد و او یک سال پس از این فرمان به دیار باقی شتافت. پدر شیخ بهایی، مرگ کرکی را ناشی از مسمومیت می داند و معتقد است گروهی از بزرگان دولت که از ورود کرکی به ایران زیان می دیدند، وی را مسموم کردند.(1) آنچه از رفت و آمدهای کرکی به ایران آشکار می شود، این است که وی همیشه و به هر قیمتی حاضر به همکاری با سلطنت نبود و هر زمان خود را در محدودیت می دید، از دربار کناره گیری می کرد. گرچه در این هنگام نیز بنا به مصلحت تشیع، مخالفت آشکاری با دربار صفوی نداشت. نکته مهم در این زمینه این است که وی حتی پس از صدور فرمان دوم با آن همه اختیارات، چندان عجله ای برای رفتن به ایران نداشت و یک سال صبر کرد و شاید اگر زنده می ماند، هیچ گاه به ایران باز نمی گشت.(2)

جایگاه علمی _ سیاسی محقق کرکی

اشاره

کرکی، افزودن برداشتن فعالیت های سیاسی، از فقهیان بزرگ شیعه به شمار می آید. به همین دلیل، پس از محقق حلی به محقق ثانی ملقب شده است. او بنیان گذار یک مکتب فقهی است که در دوره صفویه رواج یافت. مکتب فقهی او دو ویژگی دارد:

1. او با قدرت علمی خویش، مبانی فقه را مستحکم کرد. ویژگی اصلی