تاثیرات نظری عصر غیبت بر اندیشه سیاسی شیعه صفحه 75

زندگی بسیار زاهدانه، بی آلایش و ساده ای برای خود برگزیده بود.(1) باید گفت که هر چند بهبهانی خود وارد سیاست نشد، با احیای علم اصول و تربیت شاگردان اصولی که عقل را در استنباط احکام دخالت می دادند، راه طرح مسائل سیاسی در حوزه های شیعه، به ویژه نجف را گشود و فقیهان و عالمان اصولی، طلایه داران تحولات سیاسی _ اجتماعی ایران و حتی عراق شدند. در زمانی که اصولی ها در انزوای شدید علمی قرار داشتند و شیوه اخباری در حوزه های شیعی در ایران و عراق سیطره کامل داشت، وحید حوزه کربلا، مرکز اخباریان و محل اقامت رئیس آنان، شیخ یوسف بحرانی، صاحب حدائق را برای مبارزه با اخباریان برگزید. او با تلاش های علمی و استدلال های محکم عقلی و نقلی به سیطره یک صد ساله مکتب اخباری بر حوزه های شیعه پایان داد. علامه بهبهانی پس از نود سال زندگی و تربیت ده ها شاگرد در سال 1205 ه . ق در کربلا چشم از جهان فروبست.(2)

دیدگاه های سیاسی وحید بهبهانی

اشاره

از نگاه وحید بهبهانی، رابطه دین و سیاست، یک رابطه ماهوی و تفکیک ناپذیر است. تجلی کامل این پیوستگی و هم بستگی در نظریه امامت شیعی و نیز احکام فقه سیاسی آشکارا مشهود است. وی نیاز به حکومت و قوانین مدنی را برای تدبیر جامعه سیاسی، ویژه زمان خاص و