تاثیرات نظری عصر غیبت بر اندیشه سیاسی شیعه صفحه 90

ایجاب می کند که ابنای بشر این گونه باشند. اصل تطابق بین شغل و وظیفه یا استعداد و سرمایه وجودی انسان در اندیشه اجتماعی _ سیاسی نراقی، اصلی تعریف شده است. آنجایی که می گوید:

خلق را گر حق به خود بگذاشتی

گرنه هر کس را به کاری داشتی

ای بسا از کارها مختل شدی

بس دکان، بی رونق و محفل شدی

زین ره این دانای پنهان و پدید

هر کسی را بهر کاری آفرید

آری آری، هر کسی را پیشه ای است

هر دلی، اندر خور اندیشه ای است (1)

همچنین وی انسان را موجودی بالطبع اجتماعی می داند که در زندگانی اش، نیازمند اجتماعی شدن است. وی به تفصیل درباره عوامل حیات اجتماعی انسان سخن گفته که عبارتند از:

1. تقسیم استعدادها؛

2. گرایش های متضاد در وجود انسان؛

3. برقراری نظم اجتماعی برای کنترل نوع بشر. (2)