پزشکی در اسلام صفحه 25

چهارم _ اجازه مصرف محرمات هنگام ناچاری، برای جلوگیری از زیان شدیدتر:«وَ قَدْ فَصَّلَ لَکُمْ ما حَرَّمَ عَلَیْکُمْ إلاّ ما اضْطُرِرْتُمْ إلَیْهِ؛ آنچه بر شما حرام بوده، بیان شده است، مگر اینکه ناچار باشید». (انعام: 119)

2. درمان

اشاره

2. درمان

اگر نتوانیم از ابتلا به بیماری پیش گیری کنیم، باید برای درمان آن بکوشیم. با توجه به نظام علّی و معلولی حاکم بر جهان، خداوند شفا و درمان هر بیماری را در داروی خاصی قرار داده است. پس دارو و روش های درمانی، وسیله و واسطه ای بیش نیستند.

الف) درمان و شفای درد در آیینه روایات

الف) درمان و شفای درد در آیینه روایات

پیامبر خدا فرمود: «هر دردی را درمانی است. پس چون دارو به درد برسد، به اذن خدا بهبود یابد.»(1) جابر می گوید: همراه پیامبرخدا بودم که در عیادت از بیماری به او فرمود: «آیا برایت طبیبی فرا نخوانم؟» بیمار گفت: «ای پیامبر خدا! آیا تو به این کار فرمان می دهی؟» فرمود: «آری. خداوند هیچ دردی نفرستاده، مگر اینکه درمانی نیز برایش فرستاده است».(2)

امام علی (ع) فرمود: «هر زنده ای را دردی است و هرگونه بیماری را درمانی.»(3) از امام رضا (ع) نیز روایت شده است که فرمود:

خداوند بدن را به هیچ بیماریی دچار نساخت، مگر آن هنگام که برایش دارویی قرار داد که بدان درمان شود و برای هر دردی، نوعی درمان است و

1- ابن حجاج نیشابوری، صحیح مسلم، دارالکتب العلمیه، 1421 ه_.ق، 1380، ج 14، ص 1729، ح 69؛ بحارالانوار، ج 62، ص 76.
2- خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، بیروت، دارالکتاب العرب، ج 14، ص 348.
3- غررالحکم و دررالکلم، ح 7274؛ لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، قم، مؤسسه فرهنگی دارالحدیث، 1418 ه_.ق، 1376، ص 401، ح 6763.