پزشکی در اسلام صفحه 26

چاره و نسخه ای.(1)

براساس این روایات، از درمان هیچ بیماریی نباید ناامید شد؛ زیرا هر دردی را درمانی است.

امام صادق (ع) فرمود: یکی از پیامبران خدا بیمار شد و گفت در پی درمان نمی روم تا همان که بیمارم کرده است، خود، درمانم کند. پس خداوند به او وحی فرستاد که «تا درمان نکنی، شفایت نمی دهم؛ چون شفا از من است».(2)

در الطب النبوی نیز آمده است که ابراهیم خلیل (ع) گفت: پروردگارا! درد از کیست؟ فرمود: «از من» پرسید: پس درمان از کیست؟ فرمود: «از من» پرسید: پس طبیب چه کاره است؟ فرمود: «فردی است که دارو به دست او فرستاده شده است.»(3) بنابراین، دارو و درمان وسیله اند و شفا به دست خداست.

ب) درمان با نسخه های طبیعی (غذا درمانی)

اشاره

ب) درمان با نسخه های طبیعی (غذا درمانی)

آگاهی از خاصیت و ارزش هر غذا و مصرف آن در زمان مناسب، انسان را از گزند بیماری های گوناگون در امان می دارد و بیماری ها را درمان خواهد کرد. چنین درمانی از درمان شیمیایی بهتر و مطمئن تر است؛ زیرا خوراک های طبیعی در اختیار همگان است، برخلاف داروهای شیمیایی که با توجه به تهیه و توزیع آن، ممکن است در دسترس عده ای از مردم نباشد. همچنین غذا با طبیعت بشر موافق است، در حالی که داروهای شیمیایی

1- سید مرتضی عسکری، طب الرضا، ترجمه: زین العابدین خلخالی، تهران، فؤاد، 1380، ص 10؛ بحارالانوار، ج 62، ص 309.
2- نک: مکارم الاخلاق، ج 2، ص 180، ح 2465؛ بحارالانوار، ج 81، ص 211، ح 30.
3- نک: ابن قیم، الطب النبوی، بیروت، دارالاحیاءالتراث العربی، ص 17.