پزشکی در اسلام صفحه 27

چنین نیست. امتیاز دیگر غذاها آن است که آثار منفی در پی ندارد، در حالی که داروهای شیمیایی، افزون بر اینکه سست کننده و تسکین دهنده اند، آثار زیان باری نیز دارند. در مورد غذادرمانی، آیات و روایات فراوانی وجود دارد و بزرگان و اندیشمندان دینی کتاب های گوناگونی نوشته اند که فقط به نمونه هایی از فایده بعضی خوراکی های طبیعی اشاره می کنیم.

یک _ عسل

یک _ عسل

یَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ ألْوانُهُ فیهِ شِفاءٌ لِلنّاسِ... (نحل: 69)

از درون زنبور عسل، شربتی به رنگ های مختلف خارج می شود که شفای انسان در آن است.

عسل، غذایی است که شفابخشی آن بسیار بالاست. در گُل ها و گیاهان، داروهای شفابخشی نهفته است که عسل بسیاری از خواص درمانی آنها را به طور زنده در خود دارد. دانشمندان خاصیت های بسیار زیادی برای عسل گفته اند که هم جنبه درمانی دارد و هم جنبه پیش گیری. باید دانست:

_ عسل زود جذب خون می شود و به همین دلیل، نیروبخش است.

_ در خون سازی بسیار اثرگذار است.

_ از ایجاد عفونت در معده و روده جلوگیری می کند.

_ یبوست را درمان می کند.

_ برای کسانی که دیر به خواب می روند، بسیار مناسب است.

_ در رفع خستگی و فشردگی عضلات اثر چشم گیری دارد.

_ شبکه عصبی جنین را تقویت می کند.

_ میزان کلسیم خون را بالا می برد.