پزشکی در اسلام صفحه 35

صفحه 35

جهت گیری خاصی در علم پزشکی به وجود آورد که به نام طب النبی یا طب النبوی معروف شد.(1)

ب) بهره گیری دانشمندان مسلمان از طب نبوی

ب) بهره گیری دانشمندان مسلمان از طب نبوی

در طول تاریخ اسلام، آثار طبی بسیاری بر اساس طب نبوی نوشته شده که از آن جمله می توان به طب الصادق اشاره کرد. امام صادق (ع) شاگردان بسیاری تربیت کرد، از جمله جابر بن حیان که ابتکارهای بزرگ و قابل توجهی در پزشکی داشته است. مجموعه روایات نبوی درباره طب را نیز امام رضا (ع) گرد آورد. از سخنان این دو امام معصوم، آثاری به نام طب الائمه همراه با طب النبی در جهان تشیع منتشر شده است؛ از جمله مجلسی در جلد نهم بحارالانوار، طب النبی منسوب به شیخ ابی العباس المستفضری و طب الرضارا به نام «الرساله المذهبّه المعروف بالذهبیه» به طورکامل نقل کرده است. چند کتاب از کتاب های حدیث کتب اربعه شیعه و صحاح سته اهل سنت، به احادیث طبی اختصاص یافته است و عالمانی چون ابونعیم اصفهانی، ابن جوزی، ابوعبداللّه سیوطی، جلال الدین سیوطی، چغمینی و دیگران هر کدام در زمینه طب النبی کتاب و رساله نوشته اند.(2)

ج) اثرگذاری طب القرآن و طب النبوی بر پزشکی اسلامی

ج) اثرگذاری طب القرآن و طب النبوی بر پزشکی اسلامی

پزشکان مسلمان از منابع اسلامی در زمینه پزشکی بهره های فراوانی برده اند، ولی چنین نیست که از راه تجربه چیزی بر آن نیفزوده باشند.


1- ابن بابویه، ترجمه اعتقادات ابن بابویه، 1371، چ 1، ص 142.
2- نک: المصطفی بن عبداللّه، کشف الظنون، بیروت، دارالفکر، 1373، ج 14 ص 192؛ احمد آرام، علم در اسلام، تهران، سروش، 1366، چ 1، صص 182 و 183؛ محمود نجم آبادی، تاریخ طب در ایران پس از اسلام، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1353، چ 1، ص 121.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه