پزشکی در اسلام صفحه 75

معالجه و مداوا با چیزی که احتمال خطر دارد و بعضی اوقات منجر به خطر می شود، جایز است؛ به شرط آنکه بر اساس تجربه و تشخیص افراد ماهر و صاحب نظر، غالبا چنین کاری سودمند باشد».(1)

سه _ معالجه با مواد مست کننده، «حرمت آشامیدن شراب بسیار شدید است. پس نباید در آشامیدن [آن ]و معالجه با آن عجله کرد، مگر در صورت تحقق سه شرط. اساسی ترین شرط، آن است که معالجه بیمار منحصر به آن باشد. علم داشته باشد که بیماری او به این وسیله قابل علاج است. علم داشته باشد، ولو به سبب موافقت عده ای از دکترهای ماهر و صاحب دیانت و درایت که ترک معالجه با آن، موجب هلاکت (یا صدمه ای مانند هلاکت) می شود».(2)

ج) آثار منفی درمان جنس مخالف

ج) آثار منفی درمان جنس مخالف

از دیدگاه اسلامی بهتر است بیمار را پزشک هم جنس معاینه کند. اگر معاینه به وسیله پزشک جنس مخالف، با فعل حرامی مانند لمس و نگاه به اندام بیمار همراه باشد، بی شک جایز نخواهد بود، مگر در مواقع اضطراری که به مقدار ضرورت و بنا بر احکام ثانویه جایز است. با وجود این، براساس نتایج یک پژوهش علمی که گروهی از پزشکان انجام داده اند، در جامعه ما درصد خطای علمی در معاینه و مداوای بیمار زن به وسیله پزشک مرد نسبتا بالاست؛ زیرا بیمار زن از بیان بعضی ناراحتی های خود نزد پزشک مرد حیا می کند و در مقابل، پزشک مرد نیز از پرسش برخی مسائل یا معاینه او،