تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 104

سوم _ هرکه خواهان عزت است، باید آن را از خدا بخواهد، نه شخص یا شی ء دیگری.

«مَنْ کانَ یُریدُ الْعِزَّهَ فَلِلّهِ الْعِزَّهُ جَمیعا؛ هر کس سربلندی می خواهد، سربلندی یک سره از آن خداست». (فاطر: 10)

چهارم _ هر که عزت را از غیر خدا بخواهد، آن را نمی یابد.

امام علی (ع) فرمود: «اَلْعَزیزُ بِغَیرِ اللّهِ ذَلیلٌ؛ هر کس از غیر خدا عزت جُویَد، در واقع، ذلیل است».(1)

خداوند متعال به حضرت داوود وحی کرد:

یا داود! انّی... وَضَعْتُ العِزَّ فِی طَاعَتِی وَ هُم یَطْلُبونَهُ فِی خِدْمَت السُّلْطانِ فَلا یَجِدُونه.

ای داوود! من عزت را در پیروی از خود قرار دادم، ولی مردم آن را در خدمت به سلطان می جویند. ازاین رو، آن را نمی یابند.(2)

بنابراین، عزت تنها از آن خداست و فقط با پیوند به او به دست می آید. عزت به معنای دینی اش سبب دوری جستن از پستی ها و ذلت می شود. ازاین رو، «کمال» به شمار می آید.

آزادی و آزادگی، دوری از پستی ها و رشد و تربیت صحیح دینی، همه از آثار زیبای عزت نفسانی است. عزت، وصفی زیباست و ضد آن؛ یعنی ذلت، صفتی زشت شمرده می شود.