- دیباچه 1
- پیش گفتار 3
- 1. ضرورت پژوهش 5
- اشاره 5
- فصل اول: کلیات 5
- 3. پرسش های پژوهش 5
- 2. هدف پژوهش 5
- 4. فرضیه های پژوهش 6
- 5. پیشینه پژوهش 6
- ب) زیبایی 7
- الف) دین 7
- 6. جایگاه زیبایی های دین و زندگی دینی 7
- اشاره 7
- اشاره 7
- 7. واژه شناسی 7
- دو _ مکتب های سه گانه زیبایی شناسی 8
- اول _ مکتب درونی1 8
- اشاره 8
- یک _ تعریف شش گانه زیبایی 8
- دوم _ مکتب عینی1 9
- ج) زندگی دینی 10
- سوم _ مکتب دو قطبی 10
- 8. جنبه های گوناگون موضوع 11
- و) زیبایی های دینی 11
- د) زیبایی محسوس 11
- ه_) زیبایی معقول 11
- 9. کاربرد رسانه ای پژوهش 12
- اشاره 13
- فصل دوم: دین و زیبایی شناسی 13
- الف) خاستگاه زیبایی 13
- 1. زیبایی از دیدگاه دین 13
- اشاره 13
- ب) معیار زیبایی 15
- اشاره 15
- اشاره 16
- سه _ عوامل «زیبا انگاری» 16
- یک _ زیبا بودن با زیبا دیدن متفاوت است 16
- دو _ زیبایی، نسبی نیست 16
- اول _ جهل 17
- دوم _ مادی نگری 17
- چهارم _ تعصب های بی اساس 19
- سوم _ وسوسه شیطان 19
- پنجم _ پیروی از هوا و هوس 20
- ج) دسته بندی زیبایی 20
- اشاره 20
- یک _ تعریف و ویژگی های زیبایی محسوس 21
- اول _ همگانی بودن 21
- اشاره 21
- دوم _ درک آسان 22
- سوم _ فناپذیری 22
- دو _ تعریف و ویژگی های زیبایی معقول 23
- اشاره 23
- چهارم _ ضعف 23
- اول _ نیازمندی به ابزار ادراکی ویژه 24
- دوم _ خالص تر و قوی تر بودن 25
- چهارم _ جاودانگی 26
- سوم _ لذت بخش تر بودن 26
- پنجم _ قرار داشتن در طول زیبایی محسوس 27
- د) اصل زیبایی 28
- نظریه اول _ دنیاگرایی 33
- اشاره 33
- ه_ ) زیبایی های محسوس 33
- اشاره 33
- نظریه های مربوطه به زیبایی های محسوس (دنیا) 33
- نظریه دوم _ دنیاگریزی 34
- نظریه سوم _ دنیاگذری 36
- و) زیبایی های معقول 36
- الف) دین، زیباست 38
- اشاره 38
- 2. دین از منظر زیبایی شناسی 38
- اشاره 38
- یک _ خاستگاه دین، زیباست 38
- دوم _ تناسب 39
- سه _ دین با معیارهای زیبایی، هم خوانی دارد 39
- اول _ کمال 39
- دو _ دین، خاستگاه زیبایی است 39
- اشاره 39
- پنجم _ توازن 40
- چهارم _ سودمندی 40
- سوم _ لذت 40
- ب) زندگی دینی، زیباست 41
- 1. زیبایی های دین در حوزه اندیشه (زیبااندیشی) 42
- فصل سوم: بازتاب زیبایی های دین در زندگی بشر 42
- اشاره 42
- اشاره 42
- اشاره 43
- اشاره 43
- الف) زیبااندیشی درباره جهان هستی 43
- یک _ اعتقاد به خالق 43
- آثار زیبای اعتقاد به خدا 44
- اشاره 47
- دو _ خوش بینی نسبت به خالق 47
- آثار زیبای خوش بینی به خالق 49
- سه _ خوش بینی به نظام جهان 51
- اشاره 51
- آثار زیبای اندیشه خوش بینی به نظام جهان 53
- اشاره 55
- چهار _ ایمان به معنادار بودن جهان 55
- آثار زیبای اندیشه معناداری جهان 56
- اشاره 59
- پنج _ مزرعه اندیشی دنیا 59
- آثار زیبای «مزرعه اندیشی دنیا» 60
- اشاره 62
- ب) زیبااندیشی درباره انسان 62
- یک _ انسان، جانشین خداست 63
- دو _ انسان، آزاد است 64
- سه _ انسان، دو بعدی است 66
- چهار _ انسان، بنده خداست 68
- دوم _ ازدواج مشروع، تضمین کننده بقای نسل پاک بشر است 71
- اشاره 71
- سوم _ ازدواج سبب دست یافتن به کمالات معنوی است 71
- یک _ خانواده، نهادی مقدس است 71
- ج) زیبااندیشی درباره خانواده 71
- اشاره 71
- اول _ ازدواج، امری مطلوب و مورد تأکید خداوند است 71
- چهارم _ خدمت به خانواده سبب پاداش است 72
- پنجم _ خداوند به خانواده توجه دارد 72
- دو _ زن، مکمل مرد است 73
- یک _ حاکمیت اجتماعی از آن خداست 76
- د) زیبااندیشی در اجتماع 76
- اشاره 76
- دو _ تکامل انسان در گرو تکامل اجتماع است 79
- سه _ نژاد موجب برتری نیست 82
- چهار _ برترین های اجتماع 85
- پنج _ ضعیف بینی باطل 86
- شش _ حکومت متحده جهانی 87
- یک _ احساس ارتباط با خالق توانا 90
- اشاره 90
- 2. زیبایی های دین در حوزه روح و روان (زیبا منشی) 90
- الف) زیبامنشی در ارتباط انسان با خدا 90
- اشاره 90
- دو _ احساس حضور نزد پروردگار 91
- سه _ فروتنی 92
- چهار _ خوف و رجا 93
- پنج _ توکل 94
- شش _ رضا 95
- هفت _ عشق به خدا 96
- هشت _ خلوص نیّت 97
- ب) زیبامنشی در ارتباط با دیگران 98
- یک _ فروتنی 98
- اشاره 98
- اشاره 98
- آثار مثبت فروتنی 99
- دو _ احساس مسئولیت 100
- سه _ نوع دوستی و محبت 101
- چهار _ روحیه تعاون 102
- پنج _ عزت نفس 103
- شش _ شجاعت 105
- یک _ کرامت نفسانی 106
- ج) زیبامنشی در ارتباط انسان با خود 106
- اشاره 106
- دو _ احساس نیاز 107
- سه _ ترس از نفس اماره 108
- چهار _ بازگشت به فطرت 108
- اشاره 109
- یک _ عبادت 109
- الف) زیباروشی در ارتباط انسان با خدا 109
- اشاره 109
- 3. زیبایی های دین در حوزه رفتار بشر (زیباروشی) 109
- دو _ شکر 110
- سه _ توبه و تضرع 111
- چهار _ بزرگداشت شعایر الهی 113
- پنج _ دعا 113
- یک _ تکریم خویش 114
- اشاره 114
- ب) زیباروشی در ارتباط انسان با خویش 114
- دو _ تهذیب نفس 115
- سه _ علم آموزی 117
- چهار _ خودآرایی 118
- پنج _ محاسبه 119
- شش _ سامان دهی امور 120
- اشاره 121
- یک _ عدالت و رعایت حقوق 121
- ج) زیباروشی در ارتباط انسان با دیگران 121
- دو _ امانت داری 123
- سه _ احسان 124
- چهار _ انفاق 126
- پنج _ بخشایش 128
- شش _ وفای به عهد 130
- هفت _ ایثار 131
- 1. آسیب ها 133
- اشاره 133
- یک _ انحراف در مسیر حکومت و ولایت 133
- الف) آسیب های داخلی 133
- اشاره 133
- اشاره 133
- فصل چهارم: آسیب شناسی زیبانگری به زندگی دینی و راه کارهای اصلاحی 133
- سه _ نگرش تک بُعدی به دین 134
- دو _ استفاده ابزاری از دین 134
- چهار _ التقاط فکری 134
- اشاره 135
- یک _ تهاجم فرهنگی 135
- ب) آسیب های خارجی 135
- سه _ ترویج تضاد دین با علم 136
- دو _ زشت معرفی کردن دین 136
- 2. راه کارهای اصلاحی 137
- اشاره 137
- الف) راه کارهای اصلاحی فردی 137
- ب) راه کارهای اصلاحی اجتماعی 137
- ج) راه کارهای اصلاحی حکومتی 138
- د) راه کارهای اصلاحی فرهنگی 139
- فصل پنجم: همراه با برنامه سازان 140
- اشاره 140
- 2. بررسی برنامه های پخش شده 140
- 1. سیاست های کلان 140
- الف) سوژه ها و قالب ها 142
- 3. راه کارهای پرداختن به زیبایی های دین در رسانه 142
- اشاره 142
- ج) صحنه 143
- ب) گفتارها و رفتارها 143
- 4. پرسش های مردمی 144
- 5. پرسش های کارشناسی 144
- د) گفت وگو و میزگرد 144
- کتاب نامه 145
ج) زیبامنشی در ارتباط انسان با خود
اشاره
ج) زیبامنشی در ارتباط انسان با خود
زیر فصل ها
یک _ کرامت نفسانی
دو _ احساس نیاز
سه _ ترس از نفس اماره
چهار _ بازگشت به فطرت
یک _ کرامت نفسانی
یک _ کرامت نفسانی
دین دار با پیروی از آموزه های دین، در نفس خود احساس کرامت می کند که با وجود آن هرگز به کارهای پست دست نمی زند.(1) انسانِ بدون کرامت، به دلیل آنکه به قدر و منزلت خود آگاه نیست، پرداختن به علم یا سرگرم شدن به کارهای بیهوده برایش یکسان است. ازاین رو، بسیاری از استعدادها و توانایی های خود را به هدر می دهد، بدون آنکه سودی به دست آورد.
کرامت نفس آثار زیادی در پی دارد که عبارتند از:
رفتار محترمانه (نسبت به دیگران و خود)؛ گشاده رویی؛ چشم پوشی از عیوب دیگران؛ شکرگزاری؛ احسان بی دریغ و بدون توقع؛ دوری از امور پست؛ نپذیرفتن ننگ و ذلت؛ گذشت در زمان قدرت؛ عدالت در تمام کارها؛ وفای به عهد، اخلاص و یک رنگی.(2)
انسان با کرامت، هرگز حاضر نیست عمر خود را در مسیر پرورش تن به هدر دهد، بلکه اصالت را به روح خود می دهد و اگر به سلامت و رفاه بدن می پردازد، برای آن است که بدن، لباس و مرکب روح است. ازاین رو، لحظه به لحظه در مسیر تکامل و رسیدن به کمال انسانی رشد می کند.
1- «وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرامًا؛ و چون بر لغو بگذرند با بزرگواری می گذرند».فرقان: 72
2- میزان الحکمه، ج 11، صص 5150 _ 5153.