تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 110

خدا و نخستین دعوت پیامبران الهی است.(1) عبادت به معنای پذیرفتن فرمان کسی در عمل است.

ازاین رو، عبادت خدا به معنای آن است که در نیت، تنها او را مقصود قرار دهیم و در رفتار فقط از او فرمان بگیریم. عبادت خدا، رفتاری زیبا و سرپیچی از فرمان او کاری زشت و نافرجام است. زیبایی عبادت خدا برای آن است که سبب نزدیک شدن انسان به کامل مطلق و زیبای بی نقص می شود و این کمال و زیبایی تا جایی پیش می رود که انسان با همین عبادت به مقام جانشینی خدا می رسد و قدرت هایی به او داده می شود.

در روایت وارد شده است:

ای فرزند آدم! من زنده ای هستم که هرگز نمی میرم. از فرمان های من اطاعت کن تا تو را زنده ای قرار دهم که هرگز نمیری. ای فرزند آدم! من به هر چه بگویم هست شو، هست می شود. از فرمان های من اطاعت کن تا تو را نیز چنان قرار دهم که به هر چه بگویی هست شو، هست شود.(2)

دو _ شکر

دو _ شکر

دین، پیروان خود را افرادی شاکر و بسیار شکر کننده تربیت می کند. شکر در برابر نعمت های خدا، آثار فراوان و زیبایی دارد، از جمله اینکه:

1. شکر مایه افزایش نعمت است:

«لَئِنَ شَکَرْتُم لاَزَیدّنِکُمْ؛ اگر واقعاً سپاس گزاری کنید [نعمت] شما را افزون خواهم کرد». (ابراهیم: 7)