تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 111

2. شکر موجب پاداش اخروی است:

«وَ سَنْجِزی الشّاکِرینَ؛ و به زودی سپاس گزاران را پاداش خواهیم داد». (آل عمران: 145)

3. شکر، فهم حقایق و عبرت پذیری را در پی دارد:

«... اِنَّ فی ذلِکَ لآیاتٍ لِکُلٍ صَبّارٍ شَکُور؛ بی شک، در این [یادآوری] برای هر شکیبایی، سپاس گزاری عبرت هاست. (ابراهیم: 5)

4. شکر، نوعی ادب و احترام به شخصیت خویش است:

«وَمَنْ یَشْکُر فَانَّما یَشْکُر لِنَفْسِه؛ و هر کس سپاس گزارد، تنها به سود خویش سپاس می گزارد». (نمل: 40)

5. شکر، مانع نازل شدن عذاب است: «ما یَفْعَلُ اللّهُ بِعَذابِکُمْ إِنْ شَکَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ کانَ اللّهُ شاکِرا عَلیما؛ اگر سپاس بدارید و ایمان آورید، خدا می خواهد با عذاب شما چه کند؟ و خدا همواره سپاس پذیر [= حق شناس ]داناست». (نساء: 147)

سه _ توبه و تضرع

سه _ توبه و تضرع

چهارمین رفتار زیبای انسان در روابط خود با آفریدگار هستی، توبه و تضرع است که دین، آن را شرط اولیه دریافت های معنوی و مادی از خدا می داند. «توبه» به معنای طلب پوشش گناهان و کاستی ها از خداوند سبحان است و «تضرع» به معنای اظهار کوچکی و ذلت در برابر خداست.

این دو رفتار همراه یکدیگرند؛ زیرا در توبه، فرد، گناهان خود را پذیرفته است و ازاین رو، با حالت تضرع به درگاه خدا می رود و توبه می کند.

این دو آموزه دینی برای همه انسان ها حتی پیامبران و ائمه اطهار (ع) وجود دارد. قرآن کریم به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله که والاترین آفریده های