تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 126

می کند، ولی در پایان، گفته های خود را خلاصه می کند و می فرماید رفتاری به جز احسان نداشته باشید.

چهار _ انفاق

چهار _ انفاق

همه موجودات به گونه ای امکانات خود را در اختیار دیگران قرار می دهند. گل ها، بو و رنگ های زیبای خود را به رهگذران می بخشند و بخشی از شهد خود را در اختیار زنبوران عسل می گذارند. باد، نسیم شکوفاگرش را به گل ها می دهد و ابر، قطره های باران خود را به موجودات زنده می بخشد. دیگر موجودات نیز چنینند. دین در هماهنگی خود با نظام تکوین، انسان را همچون دیگر موجودات به انفاق و بخشش فرا می خواند.

انفاق به معنای هزینه کردن بخشی از دارایی ها در راه خدا، از رفتارهای مهم دینی است. قرآن، پرهیزکاران را این گونه معرفی می کند:

الَّذینَ یُؤمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقیمُونَ الصَّلاهَ وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ. (بقره: 3)

آنان که به غیب ایمان می آورند و نماز را برپا می دارند و از آنچه به ایشان روزی داده ایم، انفاق می کنند.

در واقع، انفاق، فایده های زیر را در پی دارد:

1. رفع و دفع خوی زشت بخل؛

2. احیا و تقویت تفکر اعتماد به خدا در رسانیدن روزی؛ چون انسان وقتی انفاق می کند که معتقد باشد خداوند، روزی او را در روزهای بعد می رساند.

3. رفع نیاز از نیازمندان جامعه؛