تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 34

دین با رد این اندیشه بر آن است تا زیبایی انسان بودن را به بشر هدیه کند. به چند نمونه از دستورها و راهنمایی های دین در این باره توجه کنید:

1. أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاهِ الدُّنْیا مِنَ اْلآخِرَهِ فَما مَتاعُ الْحَیاهِ الدُّنْیا فِی اْلآخِرَهِ إِلاّ قَلیلٌ. (توبه: 38)

آیا به جای آخرت، به زندگی دنیا دل خوش کرده اید؟ متاع زندگی دنیا در برابر آخرت جز اندکی نیست.

2. وَ مَا الْحَیاهُ الدُنیا اِلاّ لَعِبٌ و لَهْوٌ. (انعام: 32)

و زندگی دنیا جز بازی و سرگرمی نیست.

3. فَاَعْرِضْ عَن مَن تَوَلّی عَنْ ذِکْرِنا وَ لَمْ یُرِدْ اِلّا الْحیاهَ الدُّنیا. (نجم: 29)

پس از هر کس که از یاد ما روی برتافته است و جز زندگی دنیا را نمی خواهد، روی برتاب.

بنابراین، از دیدگاه دین، «دنیاگرایی» و نه اصل دنیا، ناپسند و زشت است؛ زیرا از رسیدن انسان به زیبایی های بالاتر و ارزشمند جلوگیری می کند.

نظریه دوم _ دنیاگریزی

نظریه دوم _ دنیاگریزی

این اندیشه که ویژه برخی افراط گرایان از جمله صوفیان، رهبانان و برهمنان است، در دین معتدل(1) اسلام، مردود شمرده می شود. قرآن و روایت های اسلامی همان گونه که با «دنیاگرایی» مبارزه می کنند، با این حالت افراطی نیز مخالفند. در متون دینی چنین می خوانیم:

قُلْ مَنْ حَرَّم زینَهَ اللّهِ الَتی اَخْرَجَ لِعِباده وَ الطّیِباتِ مِنَ الرِّزْقِ.(اعراف: 32)

[ای پیامبر]! بگو: زیورهایی را که خدا برای بندگانش پدید آورده و (نیز)