تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 35

روزی های پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده است؟

امام علی (ع) در شهر بصره به خانه علاء بن زیاد رفت که از یارانش بود. وقتی خانه مجلل او را دید، به او تذکر داد. علاء گفت: یا امیرالمؤمنین! برادرم، عاصم بن زیاد، عبایی پوشیده و از دنیا کناره گرفته است. امام فرمود: «او را بیاورید.» وقتی عاصم آمد، امام فرمود: «ای دشمن جان خویش! شیطان، سرگردانت کرده است. آیا تو به زن و فرزندانت رحم نمی کنی؟ تو می پنداری که خداوند نعمت های پاکیزه خود را حلال کرده است، ولی دوست ندارد تو از آنها استفاده کنی؟ تو در برابر خدا کوچک تر از این هستی».

عاصم رو به امام کرد و گفت: ای امیرمؤمنان! پس چرا تو با این لباس خشن و آن غذای ناگوار به سر می بری؟ امام فرمود: «وای بر تو، من همانند تو نیستم. خداوند بر پیشوایان حق واجب کرده که خود را با مردم ناتوان هم سو، کنند تا فقر و نداری، ایشان را به سرکشی و طغیان نکشاند».(1)

با مطالعه آیه ها و روایت ها درمی یابیم که اسلام، دنیا را منفی نمی داند، بلکه با دنیاگرایی و دنیاگریزی مخالف است و راه سوم؛ یعنی «دنیاگذری» را ترویج می کند.