تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 37

1. زیبایی های معقول بر زیبایی های محسوس، متقدم هستند؛ زیرا آنها به عالم مجردات و اینها به عالم ماده تعلق دارند. از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است:

به خدا سوگند، دنیا در برابر آخرت همانند آن است که یکی از شما دستش را به دریا بزند. سپس ببیند که چه مقدار آب با آن برداشته می شود.(1)

2. مطلوب دین، جمع میان زیبایی های معقول و محسوس است. بنابراین، تمایل مطلق به یک طرف، از نظر دین مردود است. پیامبر اسلام فرمود: «مؤمنی که هم به فکر دنیا و هم به فکر آخرتش باشد، بالاترین همت ها را دارد».(2)

3. دین، زیبایی های معقول را مقصد و هدف و زیبایی های محسوس را پل و مقدمه می داند. بنابراین، در صورت تعارض میان این دو، دین، گرایش به معقول را مقدم می شمارد. جالب این است که اگر فردی در تعارض میان زیبایی معقول و محسوس، معقول را برگزیند، افزون بر جزای معنوی، در بسیاری از موارد، به زیبایی محسوس هم می رسد. امام علی (ع) در این زمینه می فرماید:

اگر دنیای خود را پیرو دین خود قرار دهی، هم دینت را به دست آورده ای و هم دنیای خود را و در آخرت هم از بهره مندان خواهی بود.(3)

1- ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، قم، مدرسه امام امیرالمؤمنین علیه السلام، 1382، چ 22، ج 20، ص 456، به نقل از: تفسیر روح البیان.
2- میزان الحکمه، ج 4، ص 1742.
3- میزان الحکمه، ج 4، ص 7142.