تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 38

در قرآن کریم نیز چنین می خوانیم: «لِلَّذینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنی وَ زِیادَهٌ؛ برای نیکوکاران هم پاداش اخروی است و هم فراوان شدن نعمت دنیایی». (یونس: 26)

2. دین از منظر زیبایی شناسی

اشاره

2. دین از منظر زیبایی شناسی

زیبایی شناسی (استتیک)، بیانگر معیارهایی برای شناخت زیبا از زشت است. اکنون زیبایی و نازیبایی درباره «دین» را با توجه به معیارهای این شاخه از فلسفه بررسی می کنیم.

الف) دین، زیباست

اشاره

الف) دین، زیباست

جنبه های گوناگون دین؛ یعنی خاستگاه، محتوا، قالب و اهداف دین، همگی زیبا هستند. خاستگاه دین، زیبایی مطلق؛ محتوای آن، کمال انسان؛ قالبش، متناسب با امکانات بشر و هدفش، رساندن انسان به مقام قرب است. برای اثبات این مهم، از دو دلیل «عقلی» و یک دلیل «تطبیقی» استفاده می کنیم.

یک _ خاستگاه دین، زیباست

یک _ خاستگاه دین، زیباست

زیبایی، کمال وجودی است و چون خداوند بزرگ همه کمالات را دارد، به یقین، زیباست. بر اساس «قانون سنخیت»، میان علت و معلول، هم گونی ذاتی برقرار است. بنابراین، هر چه معلول خدا باشد، همانند خود او زیبا خواهد بود. همچنین می دانیم که دین، آفریده ای از آفریده های خداوند است؛ زیرا دین، ریشه ای وحیانی دارد. «از کوزه برون همان تراود که در اوست.» پس محال است از زیبای مطلق، امری زشت و ناپسند صادر شود.