تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 40

گونه ای که همگی به صورت هماهنگ و هم گون، انسان را به سوی یک هدف راهنمایی می کنند. دوم، تناسب بیرونی است؛ یعنی دین با همه موجودات عالم هستی به ویژه ساختار وجودی انسان هم گون و متناسب است. دین هرگز با عقل انسان تنافر ندارد و با فطرت او هم سو است.

سوم _ لذت

عنصر لذت، بیشتر از همه جا در دین یافت می شود؛ زیرا دین در اوج خود، انسان را عاشق خالق هستی می کند. این عشق به گونه ای است که افزایش آن، ظرفیت وجودی عاشق را بیشتر می کند؛ یعنی او آماده می شود تا لذت بیشتری دریافت کند. عشق به خدا سبب نزدیکی به اوست و نزدیکی به وجود و کمال محض، سبب افزایش وسعت وجودی می شود. این وضعیت برعکس لذت های مادی است که تا حدی انسان را ارضا می کند و بیش از آن حد سبب زدگی و بی تفاوتی می شود. شاهد این مطلب، انسان هایی هستند که به سبب غرق شدن در لذت های مادی، هر روز لذت های جدیدی را می جویند و با لذت های گذشته ارضا نمی شوند.

چهارم _ سودمندی

اجرای دین، ضامن سلامتی مادی و معنوی فرد و جامعه و از هر قانونی، مفیدتر است؛ زیرا خداوند از نیازهای انسان بهتر از هر کسی آگاهی دارد. بنابراین، مفیدترین برنامه ها را برای او در نظر گرفته است.

پنجم _ توازن

تعادل و توازنی که دین میان روح و جسم، ماده و معنی و دنیا و آخرت ایجاد می کند، در هیچ مکتبی یافت نمی شود؛ زیرا هر کدام از مکتب ها به افراط و تفریط دچار شده اند. دلیل ما بر توازن دینی، تعادل